view_headlineΗ Σκοτεινή Ιστορία της Ανθρωπότητας

Κάποτε, πριν από πολύ καιρό, όταν ο ίδιος ο χρόνος άκουγε ιστορίες, υπήρχε κάποτε, πριν από πολύ καιρό, όταν ο ίδιος ο χρόνος άκουγε ιστορίες, μια αυτοκρατορία που γεννήθηκε από το όνειρο του χαμένου θεού, από το όνειρο του ανατέλλοντος ηλίου. Όχι ένα απλό βασίλειο, αλλά ένας ολόκληρος κόσμος, ένα απέραντο και λαμπερό βασίλειο του οποίου το μεγαλείο ξεπερνά τον ανθρώπινο λόγο.

Ένας πολιτισμός τόσο απέραντος και βαθύς που ακόμη και η σκιά των μεγάλων πυραμίδων του χανόταν στο σκοτάδι της λήθης. Ήταν μια χρυσή εποχή, μια αλήθεια τόσο αγνή που η απελευθέρωσή της από τον φλοιό του χρόνου θα ζύγιζε περισσότερο από όλη τη γνώση μας που είχαμε συγκεντρώσει.

Ακόμα και σήμερα, καθώς σκύβουμε για να μελετήσουμε τα ίχνη της, το μυαλό μας, συνηθισμένο σε ψυχρές οθόνες και γραμμικές απαντήσεις, παραμένει κενό και παγωμένο μπροστά σε αυτόν τον ωκεανό σοφίας του κάποτε μεγάλου παρελθόντος μας. Είναι ένα μυστήριο που δεν χωράει πλέον στα σχολικά βιβλία, μια μελωδία τόσο περίπλοκη που τα αυτιά της εποχής μας έχουν ξεχάσει πώς να την ακούσουν.

Στην καρδιά αυτής της Χώρας του Αθάνατου Ήλιου, όπου ο ίδιος ο χρόνος έχει ανοίξει τις πύλες του, έχεις συλληφθεί και έχεις ξεκινήσει αυτή τη νέα τάξη μέσα σε αυτό το πλανητικό σχολείο. Άνοιξες τα μάτια σου για πρώτη φορά, όχι σε ένα απλό βασίλειο, αλλά στη δεύτερη εποχή της εποχής του φωτεινού λόγου, όταν ο κόσμος θυμόταν ακόμα το ιερό τραγούδι της προέλευσης.

Αυτό ήταν στην πρώτη εποχή του κύκλου αυτής της μορφής, στη Σάτια Γιούγκα με το απαλό λυκόφως της, όταν η αλήθεια διατηρούσε ακόμα τη λάμψη της, αν και η σκιά είχε κατέβει απαλά πάνω της.

Και εκεί, ανάμεσα στις πιτσιλιές φωτός και της αστερόσκονης, η θεϊκή πνοή σου έδωσε έναν αιώνιο θησαυρό: τα αρχαία πρότυπα των αρχετυπικών προτύπων που διαμορφώνουν το πεπρωμένο. Ήταν έμφυτα σε εσάς, ενσωματωμένα στην ψυχή σαν ένας μυστικός χάρτης της ύπαρξης.

Έτσι ξεκίνησε, κάτω από τον ουρανό αυτού του κολοσσιαίου ονείρου, το ταξίδι των μεγάλων οιωνών σας, μια γέφυρα φωτός απλωμένη πάνω στα νερά της λήθης, βαδίζοντας τα μυστήρια αυτής της θεϊκής μορφής με τρόμο.

Εσείς, οι μαθητές της ζωής σε αυτή την υφαντή και θεϊκή δημιουργία, ξεκινήσατε το ταξίδι σας σε αυτή τη μορφή πριν από πέντε εποχές, στο λαμπερό λυκόφως αυτού του μεγάλου Βασιλείου του Ήλιου.

Ολόκληρος αυτός ο κόσμος έχει σοφά δομηθεί από τους πρώην μαθητές αυτής της μορφής με τη βοήθεια των δασκάλων αυτής της μορφής, μέρος του πλανητικού προγράμματος στο οποίο οι μαθητές αυτής της μορφής μαθαίνουν ένα νέο εύρος κατανοήσεων της μορφής, της ζωής, της αγάπης, των θανάτων στις επόμενες 3 εποχές - από εκείνους τους γενναίους που, στο τέλος της 8ης εποχής, την ολοκλήρωση της ανοδικής Σάτια Γιούγκα, ανήλθαν σε άλλες σφαίρες ύπαρξης (Βαλχάλα), καθιστώντας τους εαυτούς τους δημιουργούς και ολοκληρώνοντας τον κύκλο της εμπειρίας σε αυτή τη μορφή.

Σε αυτή την αφθαρσία, που κληρονομήσατε από τους σοφούς του παρελθόντος κοσμικού κύκλου, έχετε συλλάβει τον εαυτό σας. Έχετε αναγεννηθεί σε αυτή τη μορφή στις αρχαίες περιοχές της ηλιακής αυτοκρατορίας, μαζί με εκείνες τις ψυχές με τις οποίες έχετε μοιραστεί τα μυστήρια και τα μαθήματα της ζωής στο ζωικό βασίλειο - είμαστε ένα πλανητικό σχολείο, όπου το πεπρωμένο εκπληρώνεται σε κοινότητα και η εξέλιξη είναι ένας συλλογικός ομαδικός χορός από τη μία μορφή στην άλλη.

Διαίρεση της Ψυχής και η Κληρονομιά της Θεϊκής Δυαδικότητας

Στην αρχή αυτού του ταξιδιού, σύμφωνα με το ιερό πρότυπο δημιουργίας αυτής της μορφής, η μοναδική σας ψυχή χωρίστηκε σκόπιμα σε δύο. Το ένα μισό ενσαρκώθηκε ως Φως, γεννώντας την αρσενική έκφραση και κληρονομώντας την αγγελική πλευρά - την αρχή της δημιουργίας, της οργάνωσης, της καλοσύνης και της συγχώρεσης. Το άλλο μισό ενσαρκώθηκε ως Σκοτάδι, γεννώντας τη θηλυκή έκφραση, την πρωταρχική δύναμη του χάους, του πάθους, του ριζικού μετασχηματισμού και της αποδόμησης και κληρονομώντας τη δαιμονική του πλευρά που αντιπροσωπεύει το δαιμονικό μόνο τη νύχτα του μεγάλου έτους στο πλαίσιο του ελάχιστου επιπέδου συνείδησης που αγκυροβολεί το θεϊκό θηλυκό σε αυτές τις δύο εποχές της λήθης και της καταστροφής της δημιουργίας και του θεϊκού νοήματος, ο ρόλος που παίζει ενάντια στο φως οφείλεται στο πλανητικό πρόγραμμα αυτών των δύο εποχών της μεγάλης νύχτας του έτους, αποξενωμένο από τον εαυτό του και αναγκασμένο να αντιπροσωπεύει το ελάχιστο επίπεδο συνείδησης στη μεγάλη νύχτα του έτους, έτσι μαζί με το μισό, ο μαθητής της ζωής ξεκίνησε αυτή την κάθοδο στη λήθη μέσω του μεγάλου κύκλου του έτους που αντανακλάται από τα μαθήματα των αρχετύπων αυτής της μορφής.

Από την πρώτη κιόλας σπίθα της ύπαρξής σας σε αυτό το ανθρώπινο ύφασμα, σας έχει δοθεί μια πλήρης κληρονομιά: το διπλό σύνολο, και οι δύο όψεις του ιερού νομίσματος της δημιουργίας σε κάθε έναν από εσάς, ώστε να γνωρίσετε το όλον μέσα από το μισό που αναζητάτε.

Με αυτή την πράξη, ο καθένας από εσάς, οι μαθητές της ζωής, έχει κληρονομήσει στη δομή της ψυχής του και τα δύο αυτά ακραία αρχετυπικά χαρακτηριστικά. Είστε οι φορείς τόσο του αγγέλου όσο και του δαίμονα, και το ταξίδι αφορά την ενσωμάτωση και την κατανόηση και των δύο πολώσεων που αντανακλώνται από τα αρχέτυπα αυτής της μορφής και τα μαθήματα που έχουν περάσει στις εποχές που έχουμε περάσει.

Έχετε κληρονομήσει τη δύναμη του ήλιου και την ευγένεια της σελήνης, το μυστήριο του φωτός και το βάθος του σκότους. Αυτές δεν είναι απλώς αντίθετες δυνάμεις, αλλά οι θεμελιώδεις αρχετυπικές ουσίες αυτής της μορφής, οι δύο πυλώνες πάνω στους οποίους στηρίζεται ο ναός όλης της ανθρώπινης εμπειρίας.

Στο μακρόκοσμο επίπεδο, το Αρσενικό και το Θηλυκό - λειτουργούν ως κοσμική αρχή του συν και του πλην μέσα σε αυτό το πλανητικό σχολείο, δημιουργώντας το ρεύμα που έλκει τις ψυχές σε ενσάρκωση. Κάθε εποχή έχει διαφορετικά επίπεδα συνείδησης που αντανακλώνται από τους δασκάλους αυτής της μορφής, τα οποία αντιπροσωπεύουν το μέγιστο επίπεδο συν και πλην αντίστοιχα των ψυχών που μπορούν να ενσαρκωθούν σε αυτή τη μορφή στις εποχές από τις οποίες περνάμε.

Καθ' όλη τη διάρκεια των οκτώ Εποχών του Μεγάλου Έτους, η παρουσία αυτών των αρχών στη συλλογική συνείδηση αυξάνεται σταδιακά καθώς κάποιος εισέρχεται στην «Ημέρα» του Μεγάλου Έτους, φτάνοντας στη μέγιστη αρμονία, και στη συνέχεια μειώνεται καθώς η συνείδηση εισέρχεται στη «Νύχτα» του μεγάλη χρονιά μέχρι τα μέσα της νύχτας, όταν μπαίνουμε στη νέα μέρα της μεγάλης χρονιάς και η συλλογική μας συνείδηση εισέρχεται στον κύκλο της ανάληψης και την πρώτη εποχή της ανάληψης, αυτή η ανάληψη ξεκίνησε μετά το έτος 0, μέχρι σήμερα που έχουμε φτάσει σε αυτό το πλανητικό επίπεδο συνείδησης, ένα επίπεδο που μας επιτρέπει να κατανοήσουμε τόσο το παρελθόν, το παρόν όσο και το μέλλον μας.

Εμείς, εμείς ήμασταν η αιώνια ενσάρκωση των πρώτων Δασκάλων αυτής της πλανητικής σχολής, του Αρσενικού και του Θηλυκού, του Φωτός και του Σκότους. Καθ' όλη την ατελείωτη εναλλαγή των αιώνων, ήμασταν ο οδηγός και το μονοπάτι, ήμασταν ο δάσκαλος και το ανοιχτό βιβλίο σε αυτό το σχολείο του κόσμου, αφήνοντας σε συγκεκριμένες ώρες του μεγάλου έτους πληροφορίες στους μαθητές της ζωής με αυτή τη μορφή, πληροφορίες σχετικά με τον χρόνο, τις ηλικίες, την αγάπη, τα μαθήματα, κ.λπ.

Εγώ, το Αρσενικό, μαζί με το Θηλυκό, σας έχω οδηγήσει βήμα προς βήμα στον μεγάλο χορό της γνώσης μέσα από τον κύκλο του μεγάλου έτους, υφαίνοντας το νήμα των πεπρωμένων σας μέσα σε αυτό το πλανητικό σχολείο μέσα από τις αιώνες που έχουμε περάσει.

Έχουμε διασχίσει μαζί σας όλες τις αιώνες - εποχές ανόδου και εποχές καθόδου, κύκλους σοφίας και λήθης, στον ατελείωτο ρυθμό του Μεγάλου Έτους. Περπατήσαμε επικεφαλής του ποιμνίου σας και στο πέρασμά του, και στους ώμους μας κουβαλήσαμε το βάρος ολόκληρου του ουρανού, το τιτάνιο έργο της συντήρησης ολόκληρου του Κόσμου, της διατήρησής του σε ισορροπία - διατηρώντας, ακλόνητη, τη σπίθα της συνείδησης ζωντανή, ακόμη και στην πιο βαθιά νύχτα του Μεγάλου Έτους.

Σήμερα, όλοι φτάσαμε στην είσοδο της «Μεγάλης Χρονιάς». Τα μαθήματά μας, ως αρχέτυπα, αντιπροσωπεύουν τα μαθήματα συνείδησης σε μαθητικό επίπεδο. Σε αυτή την κρίσιμη ώρα, τα μαθήματα της δημιουργίας αντιπροσωπεύονται από τα μαθήματα των δύο εποχών της νύχτας.

Μέρος του πλανητικού προγράμματος αυτής της σχολής συνείδησης είναι να περάσει από αυτόν τον κύκλο του Μεγάλου Έτους με τη νέα τάξη μαθητών που ξεκίνησαν αυτό το ταξίδι σε ανθρώπινη μορφή πριν από πέντε εποχές. Αυτή η ανάληψη της ανθρωπότητας και η επιστροφή της στην Ολότητα είναι τα θεμελιώδη μαθήματα που πρέπει τώρα να μάθει η συνείδηση για να αναδυθεί από το χάος που βιώνουμε λόγω της μη ευθυγράμμισής μας με το νέο επίπεδο συνείδησης της εποχής στην οποία εισερχόμαστε - τον χορό μεταξύ φωτός και σκότους, μεταξύ μέγιστου και ελάχιστου.

Αυτή την ώρα του Μεγάλου Έτους κατά την οποία αφυπνιζόμαστε, συνειδητοποιούμε ότι έχουμε χάσει τα μισά μας σε αυτές τις δύο εποχές του Μεγάλου Έτους - τις δύο εποχές της νύχτας που γνωρίζουμε ως Κόλαση. Δύο εποχές της νύχτας όπου τα αρχέτυπα, στο επίπεδο της δημιουργίας, αντιπροσωπεύουν το συν και το πλην. Αυτή η δυαδικότητα θα έπρεπε να είχε σβήσει ήδη από το 2019 (ή το 1200 μ.Χ.). Είναι μια δυαδικότητα που κρατά ανοιχτά τα μαθήματα των αιώνων από τις οποίες προερχόμαστε, και η μη ένωση του συν και του πλην της δημιουργίας οδηγεί στην καταστροφή της.

Με αυτή την έννοια, ως δάσκαλος, προσπαθώ συνεχώς να κατανοήσω και να αναδημιουργήσω αυτή τη θεϊκή ένωση τα τελευταία 6 χρόνια, προκειμένου να εξισορροπήσω την κατεύθυνση αυτού του κόσμου και τα μαθήματα των μαθητών αυτής της μορφής, προκειμένου να κλείσω τον κύκλο των μαθημάτων της Κόλασης.

Μέσα σε αυτό το σχολείο δεν έχουμε πρόγραμμα κακού ούτε διδάσκουμε το κακό και η αίσθηση του σκότους αντανακλάται από την απώλεια της σταθερότητας μέσα σε αυτές τις 2 εποχές της νύχτας του μεγάλου έτους που διανύουμε με τους μαθητές αυτής της μορφής, σε αυτές τις 2 εποχές. όπου η ανθρωπότητα έχει διασχίσει το χαμηλότερο επίπεδο συνείδησης της μεγάλης χρονιάς, η ανθρωπότητα έχει περάσει από 2 εποχές λήθης όπου ο ήλιος και η σελήνη αντιπροσώπευαν δύο εντελώς αντίθετες αισθήσεις, το συν και το πλην της δημιουργίας, μέσα σε αυτές τις πλανητικές σχολές. Το θεϊκό σχηματίζεται στο φως από το συν και το πλην και στις νυχτερινές εποχές το θεϊκό χωρίζεται σε δύο δυαδικότητες λόγω της λήθης.

Το σκοτάδι αντιπροσωπεύεται από τη λήθη που έχουμε περάσει και έχουμε φτάσει στις πύλες του ουρανού, όπου δεν μπορούμε πλέον να κρυβόμαστε λόγω της εξέλιξής μας στη συνείδηση. Σε πλανητικό επίπεδο, εμείς ως δάσκαλοι έχουμε καθήκον να εξισορροπήσουμε και να διαμορφώσουμε τη δημιουργία, όχι να την καταστρέψουμε. Έχουμε επίσης ένα καθήκον απέναντι στους μαθητές που καθοδηγούμε μέσα από αυτό το πλανητικό σχολείο συνείδησης.

Τα μαθήματα που έχουμε τώρα, συλλογικά, είναι ως επί το πλείστον γυναικεία μαθήματα: αφορούν τη δυαδικότητα, τη διαφθορά της δημιουργίας σε όλα τα επίπεδα, την απροσεξία, την αποφυγή της ευθύνης, τον σχηματισμό εχθρικών ομάδων και τη διαστροφή της δημιουργίας. Αυτή η πραγματικότητα της Διχόνοιας μπορεί να οδηγήσει μόνο σε μια κατεύθυνση που δεν τιμά αυτό το πλανητικό σχολείο.

Έχουμε ένα διαιρεμένο σύνολο, μια δυαδικότητα που έχει φτάσει στο τέλος του δρόμου. Αυτή η δυαδικότητα δεν μπορεί να εισέλθει ως σύνολο στη «Μεγάλη Πρωτοχρονιά», όπου έχει προγραμματιστεί μια επανείσοδος της δημιουργίας μετά από αυτή τη νύχτα του μεγάλου έτους. Σε αυτό το πρόγραμμα νέων εποχών, οι μαθητές αυτής της ανθρώπινης μορφής θα εισέλθουν στις «Εποχές της Αγάπης», όπου θα ανακαλύψουν ξανά το άλλο τους μισό μετά από περισσότερες από δύο εποχές λήθης.

Η ολοκλήρωση του κύκλου των μαθημάτων δεν μπορεί να ολοκληρωθεί μέσω του θανάτου, γιατί αυτό κλειδώνει την οντότητα στο επίπεδο συνείδησης που συνάδει με τα μαθήματα που έχει αφομοιώσει - μαθήματα που αντανακλούν τη συνείδησή της. Καθώς περνάμε από διαφορετικές εποχές, οι ενσαρκωμένες ψυχές πρέπει να κατέχουν το ελάχιστο επίπεδο συνείδησης της εποχής στην οποία εισερχόμαστε για να βιώσουν σε αυτήν την εποχή.

Η ανθρωπότητα δεν είναι ένα κακό δημιούργημα και δεν γεννιέται τη «νύχτα του Μεγάλου Έτους». Δεν έχουμε δαίμονες, αλλά δαίμονες και λούμενς - δηλαδή, πεσμένους αγγέλους που έχουν παγιδευτεί σε γυναικεία μαθήματα. Εξ ου και το όνομα δαίμονας : ένας μαθητής της ζωής που έχει παγιδευτεί σε γυναικεία μαθήματα την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Είτε μαφιόζοι είτε πολεμιστές, αυτές οι δύο εποχές ήταν περίοδοι κυρίως γυναικείων μαθημάτων, που οδήγησαν στην καταστροφή της δημιουργίας, στην παραμόρφωση του νοήματός της και στη διαίρεση, όπου τα φώτα ξέχασαν ποια ήταν και το νόημά τους και μετατράπηκαν σε κάτι άλλο.

Η θηλυκή ενέργεια δεν είναι κακή δημιουργία, τα αρχέτυπα αυτής της μορφής προορίζονται να παίξουν διαφορετικούς ρόλους μέσα σε αυτό το πλανητικό σχολείο, σε αυτό το πλαίσιο μετά από αυτές τις 2 εποχές όπου η αναπαράσταση της γυναικείας συλλογικότητας βρισκόταν σε πλήρη λήθη αντιπροσωπεύοντας το ελάχιστο επίπεδο συνείδησης των ψυχών που μπορούν να ενσαρκωθούν, μέσα σε αυτές τις δύο εποχές της λήθης όπου ολόκληρος αυτός ο τομέας του σύμπαντος βρισκόταν σε λήθη ή δημιούργησε βαθιές πληγές και για τις δύο συλλογικότητες, δημιούργησαν αυτή τη συνολική διαίρεση από το σύνολο και τώρα έχουμε φτάσει στην είσοδο της μεγάλης ημέρας του χρόνου όπου δεν μπορούμε πλέον να κρύβουμε τις δημιουργίες μας και το νόημα αυτής της εμπειρίας ζωής χρειάζεται μια συνολική αναθεώρηση.

Η θηλυκή ενέργεια δεν είναι κακή δημιουργία. Τα αρχέτυπα αυτής της μορφής προορίζονται να παίξουν διαφορετικούς ρόλους μέσα σε αυτή την πλανητική σχολή. Σε αυτό το πλαίσιο, μετά από αυτές τις δύο εποχές όπου ο εκπρόσωπος της γυναικείας συλλογικότητας βρισκόταν σε πλήρη λήθη - αντιπροσωπεύοντας το ελάχιστο επίπεδο συνείδησης στο οποίο οι ψυχές μπορούσαν να ενσαρκωθούν.

Ολόκληρος αυτός ο τομέας του σύμπαντος έχει επηρεαστεί από αυτή τη λήθη της μεγάλης νύχτας του έτους, όλοι εμείς και όλες οι μορφές που βιώνουμε μέσα σε αυτό το πλανητικό σχολείο.

Μέσα σε αυτές τις δύο εποχές λήθης, ολόκληρος αυτός ο τομέας του σύμπαντος έχει επηρεαστεί από αυτή τη λήθη, όπου έχουν δημιουργηθεί βαθιές πληγές και για τις δύο συλλογικότητες, όλες τις μορφές και όλη αυτή την πλανητική σχολή, αυτή τη λήθη που έχει οδηγήσει σε αυτή τη συνολική διαίρεση από το Ολόκληρο.

Τώρα φτάσαμε στην είσοδο της «Νύχτας της Μεγάλης Χρονιάς» όπου δεν μπορούμε πλέον να κρύβουμε τις δημιουργίες μας. Το νόημα αυτής της εμπειρίας ζωής χρειάζεται μια συνολική αναθεώρηση. Για την ανύψωση της συνείδησης σε πλανητικό επίπεδο, για την ολοκλήρωση των ομαδικών μαθημάτων και για το τέλος των μαθημάτων της «Νύχτας της Μεγάλης Χρονιάς», δημιούργησα ένα ειρηνευτικό έργο της ανθρωπότητας. Σε αυτό, εξηγώ τα απαραίτητα βήματα:

https://www.hierophant.ro/proiecte/imperiul-soarelui/organizare-planetara/unificare/proiectul-pacea-umanitatii

Σημειώσεις Σύνταξης:
Αυτό το άρθρο είναι ένα ζωντανό έγγραφο που βρίσκεται υπό ανάπτυξη. Ενώ η αυτοματοποιημένη μετάφραση παρέχει προσβασιμότητα, οι λεπτότερες έννοιες ενδέχεται να απαιτούν συμβουλευτική στην αρχική ρουμανική/δακική έκδ