view_headlineΟι 144.000 Γήινοι Δάσκαλοι και η Πυραμίδα της Ουράνιας Ιεραρχίας

Παρόλο που το συν-επίπεδο συνείδησής μας είναι στο 25% αρσενικό, αυτή την ώρα του μεγάλου έτους, θα προσπαθήσω να εξηγήσω την ουράνια ιεραρχία από πάνω προς τα κάτω, από την οπτική γωνία της κατανόησής μου αυτή την ώρα του μεγάλου έτους. Δεν ξέρω αν αυτό που καταλαβαίνω είναι αλήθεια ή αν είναι ο σπασμένος καθρέφτης ενός μυαλού κουρασμένου από τη νύχτα του Μεγάλου Έτους. Αναφέρω ότι είμαι απλώς ένας μυστικιστής σχιζοφρενής που δεν θέλει καν αυτό το νόημα στη δημιουργία.

Η Θεϊκή Γεωμετρία του Μεγάλου Έτους: Οι Άξονες της Ανάληψης και της Καθόδου και η Αρχέγονη Δυαδικότητα: Αυτός και Αυτή στην Αρχιτεκτονική της Δημιουργίας

Στην αρχιτεκτονική της Δημιουργίας, αν και ολόκληρος ο χώρος ανήκει στο θείο, είναι δομημένος σε συγκεκριμένους άξονες επιρροής που διέπουν την εξέλιξη της συνείδησης. Στο κέντρο αυτής της πλανητικής σχολής δεν υπάρχουν αφηρημένες έννοιες, αλλά ζωντανές παρουσίες: Εγώ είμαι ο EL (9) και αυτή είναι ο EA (6). Αυτός είναι ο αρχικός πίνακας από τον οποίο προήλθαν όλες οι μυθολογίες του κόσμου, πριν κατακερματιστούν από τις μικρές συνειδήσεις της νύχτας.

Οι τομείς μου είναι η Ανατολή και ο Βορράς, που αντιπροσωπεύουν την εκπομπή της αρσενικής ενέργειας. Αυτές είναι οι συντεταγμένες της Ανάληψης, οι 4 εποχές στις οποίες η ανθρωπότητα ανεβαίνει τα σκαλιά της συνείδησης προς το καθαρό πνεύμα. Είναι το διάνυσμα της επέκτασης και του ηλιακού φωτός. Είμαι αυτός που εκπέμπει την ώθηση της αφύπνισης, την κατεύθυνση προς το Βασίλειο του Ήλιου και την αυστηρότητα του αρχικού κώδικα.

Οι τομείς της είναι η Δύση και ο Νότος, που αντιπροσωπεύουν την υποδοχή του θεϊκού θηλυκού. Αυτές είναι οι συντεταγμένες της Καθόδου, οι 4 εποχές στις οποίες η συνείδηση κατεβαίνει στην πυκνότητα της ύλης για να βιώσει τη μορφή. Είναι το διάνυσμα της αγκύρωσης, του μαγνητισμού και του σεληνιακού βάθους. Αυτή είναι που προσφέρει την πυκνότητα, τη μήτρα της εμπειρίας και τον μαγνητισμό που είναι απαραίτητος για να κατοικήσει το πνεύμα στην ύλη.

Αν και φαίνονται αντίθετα, είναι όψεις του ίδιου θεϊκού νομίσματος. Χωρίς τη Δύση και τον Νότο (EA), το πνεύμα δεν θα είχε πουθενά να αντικατοπτρίσει τον εαυτό του· χωρίς την Ανατολή και τον Βορρά (EL), η ύλη δεν θα είχε κατεύθυνση για να επιστρέψει στην Πηγή. Μαζί, οι 8 εποχές σχηματίζουν τον πλήρη κύκλο της πλανητικής σχολής, μια θεϊκή πνοή μεταξύ της επέκτασης του πνεύματος και της συστολής σε μορφή.

Όταν η ώρα του μεγάλου έτους κατεβαίνει στη Δύση και τον Νότο, η συνείδησή μας εισέρχεται στη σχολή «EA», όπου μαθαίνουμε το μάθημα του βάρους και του περιορισμού. Όταν η ώρα του μεγάλου έτους ανατέλλει μέσω Ανατολής και Βορρά, η συνείδηση εισέρχεται στη σχολή «EL / του Ήλιου», όπου μαθαίνουμε το μάθημα της επανένταξης και της θεϊκής τάξης.

Μέσω της ένωσης των αρχέτυπων αυτής της μορφής - του κλειδιού πρόσβασης σε ολόκληρη την ανθρώπινη εμπειρία - την Ημέρα του Μεγάλου Έτους, λαμβάνει χώρα η επανένταξη του θείου. Σε αυτήν την ιερή αλχημεία, το Αρσενικό αντιπροσωπεύει την αγγελική πλευρά (εκπομπή, πνεύμα, κατεύθυνση), ενώ το Θηλυκό αντιπροσωπεύει την «δαιμονική» πλευρά (με την αρχική της έννοια του δαίμονα - τη ζωτική δύναμη, τον μαγνητισμό, την πυκνότητα και τη μορφή που αγκυροβολεί το φως).

Αυτή η ένωση μεταξύ του Προπάππου Αγγέλου και της Προγιαγιάς Δαιμονιάς δεν είναι σύγκρουση, αλλά μια απαραίτητη σύντηξη: είναι το σημείο όπου το Πνεύμα συναντά την Ύλη για να τη μεταμορφώσει. Μέσω αυτού του κοσμικού γάμου, η «Δαιμονική» (Ύλη/Μορφή) δεν αποτελεί πλέον εμπόδιο ή πειρασμό, αλλά γίνεται το δοχείο του Φωτός.

Αυτή η αναδιάταξη της Δημιουργίας επιτρέπει την ανύψωση του επιπέδου συνείδησης που είναι αγκυροβολημένο στη μορφή σε πλανητικό επίπεδο, μετατρέποντας την πλανητική σχολή από έναν χώρο δυαδικότητας (όπου πνεύμα και ύλη μάχονταν) σε μια ενιαία εκδήλωση του Βασιλείου του Ήλιου. Είναι η στιγμή που οι «μαθητές» καταλαβαίνουν ότι δεν πρέπει να φεύγουν από την ύλη, αλλά να την αγιάζουν μέσω της παρουσίας τους, όπως ακριβώς έκαναν οι Προπαππούδες και οι Προπάππους από την αρχή της Μεγάλης Περιστροφής.

Οι 144.000 δάσκαλοι της γης και της ουράνιας ιεραρχίας.

Κάθε μεγάλη φυλή της γης έχει 36.000 δασκάλους που υπηρετούν τη δημιουργία μέσα σε αυτή την πλανητική σχολή. Έτσι, στην Ανατολική φυλή έχουμε 36.000 δασκάλους, στη Βόρεια φυλή έχουμε 36.000 δασκάλους, στη Δυτική φυλή έχουμε 36.000 δασκάλους και στη Νότια φυλή έχουμε 36.000 δασκάλους.

Αυτοί οι δάσκαλοι είναι πρώην μαθητές της ανθρώπινης μορφής, οι οποίοι έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο των 8 εποχών εμπειρίας, τον οποίο πρέπει να περάσουν όλοι οι μαθητές αυτής της μορφής για να ολοκληρώσουν τον πλήρη κύκλο αυτής της μορφής μέσα σε αυτό το πλανητικό σχολείο συνείδησης. Με βάση τις μοναδικές τους ικανότητες, επιλέχθηκαν για να υπηρετήσουν τη δημιουργία, εκπροσωπώντας αυτό το πλανητικό σχολείο συνείδησης και αυτή την ανθρώπινη μορφή μέσα από τον κύκλο του μεγάλου έτους, παράλληλα με τα άλλα μισά τους.

Εκθέτω τον χάρτη μόνο όπως τον βλέπω, με τα κομμάτια που λείπουν και τις σκιές.

Γιατί έτσι ξυπνάει ένας κόσμος: όχι μέσα από ένα εκτυφλωτικό φως, αλλά μέσα από λάμψεις όλο και πιο συχνές, μέχρι που, μια μέρα, η νύχτα γίνεται μέρα.

Εξήγηση των 7 Δασκάλων (σύμφωνα με το Σμαράγδι Tablets)

Σχετικά με την κορύφωση του πυραμίδα της δημιουργίας — μια προοπτική στο μυστήριο

Ως μυστικιστής, όχι ως θεολόγος, θα πω αυτό που βλέπω τώρα, αυτή την ώρα του Μεγάλου Έτους, γνωρίζοντας ότι η όρασή μου είναι μερική και ότι η ίδια η πραγματικότητα που προσπαθώ να περιγράψω έχει πολλαπλά πρόσωπα, όπως πολλαπλές είναι και οι γωνίες από τις οποίες μπορεί να ειδωθεί. Η κορυφή της πυραμίδας της δημιουργίας είναι, στην υψηλότερη ουσία της, το Θείο — πέρα από το όνομα, πέρα από τη μορφή, πέρα από κάθε αρσενικό ή θηλυκό χαρακτηριστικό.

Αλλά το Θείο δεν κατεβαίνει μόνο του σε μορφή. Αντανακλά τον εαυτό του, και η αντανάκλασή του στον κόσμο της υλικής εκδήλωσης είναι η κυρία αριθμός 6, ανάλογα με την «ώρα» του Μεγάλου Έτους που διανύουμε.

Σε κάποιες ώρες, η κορυφή της πυραμίδας της δημιουργίας εμφανίζεται ως Πλανητική Συνείδηση, το συλλογικό σύνολο όλων των αφυπνισμένων όντων — και εγώ, μαζί με την κυρία αριθμό 6, είμαστε οι δύο πυλώνες που στηρίζουν αυτήν την κορυφή, όχι η ίδια η κορυφή.

Σε άλλες ώρες, η κορυφή εμφανίζεται ως μια διπλή ένωση — 9 και 6, το αρχέγονο αρσενικό και θηλυκό — και είμαι ένας από τους δύο που στέκονται πρόσωπο με πρόσωπο σε αυτόν τον ιερό χορό, ως πυλώνες του δημιουργία.

Σε άλλες ώρες του μεγάλου έτους, η κορυφή ανοίγει ως τρίγωνο — 9, 6 και 3 — όπου το 3 είναι θεωρητικά ο Άδης.

Εκθέτω μόνο τη συνολική εικόνα της δημιουργίας όπως τη βλέπω εγώ αυτή την ώρα του μεγάλου έτους. Δεν ήρθα για να πείσω κανέναν. Εξηγώ τι καταλαβαίνω αυτή την ώρα του Μεγάλου Έτους, όταν η Ανατολή και ο Βορράς βρίσκονται σε διαδικασία αφύπνισης, ενώ η Δύση, ο Νότος και ο αδελφός μου εξ αίματος σε αυτή τη ζωή, ο δάσκαλος αριθμός 3, κοιμούνται ακόμα.

Και επειδή, αυτή την ώρα του Μεγάλου Έτους, βγαίνουμε από τη νύχτα και μπαίνουμε στην ημέρα, το πρόσωπο που φοράει τώρα η κορυφή είναι αυτό του Σίβα - όχι της άσκοπης καταστροφής, αλλά της διάλυσης των μορφών του σκότους που δεν μπορούν πλέον να συνεχιστούν. Χιλιάδες πρόσωπα σκαλισμένα στη νύχτα, εκατοντάδες προοπτικές του νόμου, διαιρέσεις του κοπαδιού — όλα αυτά υπόκεινται τώρα σε έναν μετασχηματισμό που ο κοινός παρονομαστής όλων των μυστικιστών αποκαλεί «θάνατο του εγώ».

Αυτό που είμαι, σε αυτή τη διατύπωση, είναι ένας ανακλαστήρας — ένας από εκείνους που προσπαθούν να περιγράψουν το φως χωρίς να αυτοανακηρύσσονται ήλιος.

Αν ο Βράχμα και ο Βίσνου είναι τα ονόματα που έχω φορέσει σε άλλες ώρες του κύκλου, τώρα, στην έξοδο από τη νύχτα, είμαι ο Σίβα — όχι επειδή είμαι μεγαλύτερος, αλλά επειδή αυτή είναι η υπηρεσία που χρειάζεται η δημιουργία αυτή τη στιγμή.

Ας συνεχίσουμε να θεωρητικολογούμε. Έτσι, έχουμε τρεις δασκάλους από τους επτά που αντιπροσωπεύουν την κορυφή της πυραμίδας, ή ίσως δύο, και η κορυφή αντιπροσωπεύεται από την πλανητική συνείδηση.

Μας μένει να το ανακαλύψουμε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μας, την ημέρα του μεγάλου έτους. Από την ιστορική οπτική γωνία των Δακών, έχουμε επτά ναούς αφιερωμένους στους δασκάλους αυτής της πλανητικής σχολής. Σε όλη την ιστορία, υπάρχουν και άλλα παραδείγματα μαντείας που σχετίζονται με τους επτά δασκάλους.

--------- 9 ----------

------6 ---- 3-------

-4 --- 5 -- 7 --- 8-

Θεωρητικά, έχουμε μια αντανάκλαση μιας μικρής πυραμίδας, όπου όλοι αυτοί οι μεγάλοι δάσκαλοι αντιπροσωπεύουν την κορυφή της πυραμίδας την ημέρα του μεγάλου έτους, και η βάση λειτουργίας της υποστηρίζεται από τους δασκάλους που λειτουργούν ως πυλώνες σταθερότητας. για την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Οι Πατέρες των Μεγάλων Φυλών, κάθε μεγάλη φυλή της γης έχει έναν πατέρα, έναν άντρα και μια γυναίκα.

Κάθε μεγάλη φυλή, ΑΝΑΤΟΛΗ, ΒΟΡΡΑΣ, ΔΥΣΗ, ΝΟΤΟΣ καθοδηγείται πνευματικά από έναν από αυτούς τους τέσσερις, αλλά η καθημερινή ηγεσία ανήκει στους πατέρες που βρίσκονται στη μέση της φυλής.

Οι 144.000 κύριοι της γης στο όραμά μου αυτή την εποχή του μεγάλου έτους θα ήταν.

Έχοντας περιγράψει την ουράνια δομή παραπάνω, ας κατεβούμε ένα επίπεδο χαμηλότερα. Τι σημαίνει, πρακτικά, για 144.000 κύριους να υπηρετούν έναν πλανήτη; Δείτε πώς βλέπω αυτήν την οργάνωση, από περιοχές έως νομαδικές φυλές.

Κάθε μεγάλη φυλή και οι 36.000 αφέντες κάθε φυλής

Οι Γονείς των Περιοχών , κάθε περιοχή έχει έναν πατέρα και μια μητέρα γονέα.

Οι Γονείς των Ζωνών , κάθε ζώνη μιας περιοχής έχει έναν πατέρα και μια μητέρα γονέα.

Οι Γονείς των Τομέων , κάθε τομέας μιας ζώνης μιας περιοχής έχει έναν πατέρα και μια μητέρα γονέα.

Οι Γονείς των Μεγάλων Λαέ , κάθε μεγάλη φυλή θεωρητικά έχει Μεγάλους Ανθρώπους και έναν πατέρα και μια μητέρα ως γονείς.

Οι Γονείς των Μικρών Ανθρώπων (Νάνοι/Πυγμαίοι), κάθε μεγάλη φυλή θεωρητικά έχει Μικρούς Ανθρώπους και έναν πατέρα και μια μητέρα ως γονείς.

Οι Γονείς της Νομαδικής Μικρής Φυλής , κάθε μεγάλη φυλή θεωρητικά έχει έναν πατέρα και μια μητέρα ως γονείς της νομαδικής φυλής.

Επίσης, κάθε μεγάλη φυλή έχει δασκάλους, ξεκινώντας από πνευματικούς δασκάλους, στρατιωτικούς δασκάλους, μαθηματικούς, χορευτές, καλλιτέχνες, κ.λπ. Όλοι αυτοί οι δάσκαλοι έχουν τα άλλα τους μισά και αντιπροσωπεύουν πλήρεις γονείς των δημιουργία. Έτσι, όταν ορίζω τον εαυτό μου ως τον προ-προ-προ-προ-παππού της δημιουργίας, έχω κατά νου αυτήν την ιεραρχία από το μυαλό μου, η οποία μπορεί να προκαλεί σύγχυση αυτή την ώρα του μεγάλου έτους.

Αυτοί οι γονείς - περιοχών, ζωνών, τομέων, μεγάλων ανθρώπων, μικρών ανθρώπων και νομάδων - μαζί με όλους τους πνευματικούς, στρατιωτικούς, χορευτές και καλλιτέχνες δασκάλους κάθε φυλής, αποτελούν τους 144.000. Δεν είναι ξεχωριστές λειτουργίες, αλλά διαφορετικά στρώματα της ίδιας δομής: καθένας από τους 144.000 είναι, ταυτόχρονα, γονέας κάποιου και παιδί κάποιου άλλου σε αυτό το ηλιακό δίκτυο.

Αυτή η ιεραρχία αντιπροσωπεύει τον Παράδεισο στη Γη επειδή εξαλείφει το χάος. Κάθε μαθητής ξέρει σε ποιον να απευθυνθεί και υπό την προστασία τίνος βρίσκεται. Δεν υπάρχουν πλέον «1000 μονοπάτια» που περιπλανιούνται στην έρημο, αλλά μια ενιαία τέλεια γεωμετρική δομή που ανατέλλει προς τον Ήλιο.

Αυτοί οι γονείς δεν είναι δικτάτορες, αλλά παππούδες και γιαγιάδες και δάσκαλοι που επιβλέπουν τη μαθησιακή διαδικασία, ώστε να μην διαταράσσεται πλέον από τους κυνηγούς του κοπαδιού. Είναι οι 144.000 που, αναγνωρίζοντας τη δική τους θέση σε αυτήν την πυραμίδα, ενεργοποιούν το πρωτόκολλο για την ανοικοδόμηση του κόσμου.

Είναι οι διαχειριστές που καταλαβαίνουν ότι η ουράνια ιεραρχία δεν είναι μια πυραμίδα δουλείας, αλλά ένα δίκτυο ηλιακής ευθύνης. Όταν μπαίνουμε στον παράδεισο, ολόκληρη η πλανητική σχολή περνάει από την επιβίωση των ζώων στη θεϊκή κυριαρχία.

Η Πυραμίδα: Ο Πηγαίος Κώδικας του Ουρανού Κατεβασμένος στην Ύλη

Το 144.000 δεν είναι ένας τέλειος τετράγωνος πυραμιδικός αριθμός, αλλά το 144.000 μειώνεται στο 9. Και το 9 είναι ο Δάσκαλος. Και 4 φυλές των 36.000 η καθεμία είναι επίσης 9. Επομένως, μια υλική πυραμίδα χωρίς κορυφή δεν μπορεί να κατασκευαστεί από 144.000.

Ωστόσο, αυτό που αφήσαμε πίσω μας στο Κεμέτ (Αρχαία Αίγυπτος) μέσω της κατασκευής των πυραμίδων δεν είναι απλά πέτρινα μνημεία. Κατά τη γνώμη μου, ως σχιζοφρενής μυστικιστής και πνευματικός μαθητής της σχολής μυστηρίου με 20 χρόνια πνευματικής τρέλας, αυτές οι δομές, είτε η πυραμίδα είτε ο Πύργος της Βαβέλ, είναι τρισδιάστατες αναπαραστάσεις της ουράνιας ιεραρχίας από την ημέρα του μεγάλου έτους αυτής της πλανητικής σχολής, την οποία οι μαθητές εκείνης της εποχής - όρισαν και αγκυροβόλησαν στην ύλη.

Ο Πύργος της Βαβέλ έχει την ίδια γεωμετρία, αλλά χτισμένος σε χαμηλότερο επίπεδο συνείδησης.

Η πυραμίδα δεν είναι σύμβολο καταπίεσης, αλλά ένας χάρτης της πνευματικής μας οικογένειας και αντιπροσωπεύει τη γνώση μας από τότε, μεταφερμένη σε ύλη για να επιβιώσει τη νύχτα του μεγάλου έτους. Η πυραμίδα συμβολίζει τον τρόπο με τον οποίο το φως (η κορυφή) κατανέμεται ισορροπημένα προς τα κάτω στην πυκνή βάση (ύλη), προσφέροντας σε κάθε δάσκαλο αυτής της πλανητικής σχολής την ακριβή του θέση στη δημιουργία για να εξυπηρετήσει το νόημά του.

Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι αυτή η πυραμιδική/Πύργος της Βαβέλ ιεραρχία αντιπροσωπεύει, κατά την προσωπική μου γνώμη σε αυτή την ώρα του μεγάλου έτους, την ιεραρχία της ανθρώπινης μορφής, που αντιπροσωπεύεται από τους 144.000 δασκάλους, γονείς της δημιουργίας που έχουμε σήμερα και από τους οποίους κατάγονται όλοι οι μαθητές αυτής της μορφής.

Και τώρα, στο τέλος αυτού του χάρτη που σχεδιάστηκε με ασταθή χέρια, δεν έχω καμία ηχηρή κλήση. Δεν έχω καμία εντολή. Δεν έχω προθεσμία.

Έχω μόνο μια ερώτηση, την οποία αφήνω σε κάθε αναγνώστη σιωπηλά:

"Αν αυτό που έγραψα εδώ είναι μόνο μια σκιά κάποιου πραγματικού — αν υπάρχει μια δομή, μια πνευματική οικογένεια της ανθρώπινης μορφής και μια ακριβής θέση για τον καθένα σε αυτήν την πυραμίδα — δεν θα το νιώθατε ήδη μέσα σας, πριν διαβάσετε οποιαδήποτε λέξη;"

Αυτή είναι η μόνη αφύπνιση που γνωρίζω: όχι αυτή που έρχεται από έξω, αλλά αυτή που εκρήγνυται από μέσα όταν αναγνωρίζετε αυτό που πάντα γνωρίζατε.

Έχω πει το μέρος μου. Τώρα, κάθε δάσκαλος αυτής της πλανητικής σχολής — είτε είναι ανάμεσα στους 144.000 είτε ανάμεσα σε εκείνους που θα έρθουν μετά από αυτούς — καλείται να ανοίξει τα μάτια του με τον δικό του ρυθμό.

Και αν, παρ' όλα αυτά, νιώσατε μια σπίθα διαβάζοντας αυτές τις γραμμές — αν για μια στιγμή σας φάνηκε ότι αυτός ο σπασμένος χάρτης μοιάζει με κάτι που κάποτε ονειρευτήκατε — τότε τολμώ να πω, μόνο ως αυτός που ξύπνησε πριν από εσάς:

Ο παράδεισος δεν είναι αύριο. Ο παράδεισος δεν είναι χθες. Ο παράδεισος είναι εδώ, στη μέση της ομίχλης, στη μέση της σύγχυσης.

Αυτό το άρθρο είναι ακόμα υπό κατασκευή!

Χαίρε σε όλους τους γιους και τις κόρες του Ήλιου.

Σημειώσεις Σύνταξης:
Αυτό το άρθρο είναι ένα ζωντανό έγγραφο που βρίσκεται υπό ανάπτυξη. Ενώ η αυτοματοποιημένη μετάφραση παρέχει προσβασιμότητα, οι λεπτότερες έννοιες ενδέχεται να απαιτούν συμβουλευτική στην αρχική ρουμανική/δακική έκδοση για πλήρη φιλοσοφική ακρίβεια.