view_headlineΣχολή του Ήλιου: Εσωτερικό Φως εναντίον Εσωτερικού Σκότους

Σε αυτή τη στιγμή της παύσης των πυροτεχνημάτων – ένα σαφές σημάδι συντονισμού για τον μεγάλο εορτασμό του Λευκού Κουνελιού – αποφάσισα να προτείνω στους μαθητές αυτής της τάξης μια αναθεώρηση του εαυτού, από την οπτική γωνία του εσωτερικού φωτός και του εσωτερικού σκότους.

Ενότητα 1 – Πώς ξεκινά το ταξίδι σε ανθρώπινη μορφή

Μέσα από άλλα άρθρα μου, έχω εξηγήσει πώς ο μαθητής ξεκινά την ενσάρκωση σε ανθρώπινη μορφή σύμφωνα με ένα πρότυπο. Ξεκινά αυτό το ταξίδι με την ψυχή του χωρισμένη στα δύο:

1. μία ενσάρκωση σε αρσενική ενέργεια (το φως)
2. μία ενσάρκωση σε θηλυκή ενέργεια (το δοχείο του φωτός)

Μέσω αυτού του είδους ανοίγματος της συνείδησης, κάθε ψυχή έχει ένα μισό μέσα στη δημιουργία.

Ενότητα 2 – Οι 8 εποχές του Μεγάλου Έτους

Μέσα στο Μεγάλο Έτος μελέτης της ανθρώπινης μορφής, περνάμε από 8 εποχές:

1. 4 εποχές καθόδου – που εκτυλίσσονται στον Βορρά, τη Δύση και τον Νότο
2. 4 εποχές ανόδου – που εκτυλίσσονται στον Νότο, την Ανατολή και τον Βορρά

Τα αρχέτυπα που αντιπροσωπεύουν το κλειδί της εμπειρίας σε ανθρώπινη μορφή έχουν ένα πλανητικό πρόγραμμα βασισμένο σε αυτό το Μεγάλο Έτος μελέτης.

Σε κάθε εποχή, κάθε αρχέτυπο έχει το καθήκον να αντιπροσωπεύει το επίπεδο συνείδησης της εποχής στην οποία μπαίνουμε, αγκυροβολώντας ένα επίπεδο συνείδησης σύμφωνα με την ώρα του Μεγάλου Έτους στην οποία βρισκόμαστε.

Έτσι, το Συν έχει αξία συνείδηση που αντιπροσωπεύεται από την ώρα του Μεγάλου Έτους που διέρχονται. Το ίδιο ισχύει και για το Πλην της δημιουργίας.

Αυτό το επίπεδο πλανητικής Συν και Πλην συνείδησης της ανθρώπινης μορφής – που αντιπροσωπεύεται από τα αρχέτυπα αυτής της μορφής – περνάει από διαφορετικές ώρες και διαφορετικές αξίες αυτοσυνείδησης, η οποία αντικατοπτρίζεται στη δημιουργία.

Ενότητα 3 – Η κάθοδος στη συνείδηση (οι πρώτες 4 εποχές)

Στις πρώτες 4 εποχές, η ανθρωπότητα κατέβηκε σταδιακά σε συνείδηση:

Αυτό σημαίνει ότι στο Έτος 0 (12 τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Έτους – από όπου προέρχεται το «φως» του Πάσχα), το επίπεδο συνείδησης της ανθρωπότητας πέρασε από το Πλην στο Συν.

Το Πλην αντιπροσώπευε την παρακμή μας σε ένα ελάχιστο επίπεδο συνείδησης – μια εποχή που η έννοια του «εσωτερικού φωτός» είχε καταλήξει να σημαίνει μόνο γνώση για το χωριό κάποιου, τους γονείς του και, τελικά, μια χώρα. Η γνώση του εαυτού είχε εξαφανιστεί. Όλα ήταν αγκυροβολημένα στο εξωτερικό.

Ενότητα 4 – Η άνοδος (από το Έτος 0 μέχρι τώρα)

Με το πέρασμά μας στο Πλην στο επίπεδο του αρσενικού αρχέτυπου, συνέβη μια αλλαγή στο επίπεδο της πλανητικής συνείδησης. Αρχίσαμε να ανακτούμε τη συνείδηση μας – σε αντίθεση με την περίοδο του Μείον, η οποία μας έκανε να τη χάσουμε.

Έτσι, από το Έτος 0 μέχρι τώρα, το επίπεδο της αρσενικής συνείδησης έχει σταδιακά αυξηθεί στο εσωτερικό φως, μέχρι που φτάσαμε σε αυτή την ώρα του Μεγάλου Έτους, η οποία μας επιτρέπει να κατανοήσουμε τα περασμένα και τα τρέχοντα μαθήματα στο επίπεδο της δημιουργίας.

Αυτό το εσωτερικό φως των μαθητών αυτής της μορφής αντανακλάται από τον Πυλώνα του Βορρά – που εκπροσωπείται από εμένα, ως το αρσενικό αρχέτυπο αυτής της μορφής.

Ενότητα 5 – Ο ρόλος του εσωτερικού φωτός

Προφανώς, η έννοια αυτού του φωτός που εκπροσωπώ δεν δημιουργείται για να χειραγωγήσει τη δημιουργία. Αυτό θα σήμαινε:

1. ένα μάθημα για μένα ως δάσκαλο αυτής της μορφής
2. χάος στη δημιουργία
3. ένα μάθημα μείον που δημιουργείται σε μια ώρα συνεχούς ανόδου

Αυτό το εσωτερικό φως ποτίζεται από την αυτογνωσία μέσα στον χρόνο και βοηθά τον μαθητή να διακρίνει το καλό από το κακό.

Αυτή την ώρα, λόγω του επιπέδου συνείδησης, αυτό το φως του Βόρειου Πόλου είναι αδύναμο - έχοντας ένα επίπεδο συνείδησης μόνο 25%, σύμφωνα με το αγκυροβολημένο επίπεδο Μείον, το οποίο διατηρεί τη δημιουργία μπλοκαρισμένη και όλη τη δημιουργία στο επίπεδο συνείδησης της προηγούμενης εποχής.

*(Αυτό το επίπεδο συνείδησης διατηρείται στη θέση του από το θεϊκό θηλυκό, το οποίο αγκυροβολεί τη συνείδηση Μείον 0% - και αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που έχουμε χάος και αυτοκαταστροφή στη δημιουργία.)*

Ενότητα 6 - Αυτοκαταστροφή που δημιουργείται από κακή ευθυγράμμιση

Αυτό που στέλνει όλη τη δημιουργία μέσα από μια αίσθηση αυτοκαταστροφής - ειδικά λόγω της κακής ευθυγράμμισης της δημιουργίας και των αρχέτυπων, σύμφωνα με το πρόγραμμα της εποχής στην οποία εισήλθαμε πριν από 15-16 ημέρες - δεν είναι τυχαία.

Αυτή η διαδικασία Η αυτοκαταστροφή στη δημιουργία οφείλεται σε:

1. θεϊκή μη ένωση
2. στην κακή ευθυγράμμιση όλης της δημιουργίας
3. στην αποτυχία των αρχέτυπων αυτής της μορφής να ανταποκριθούν στο πρόγραμμα της εποχής στην οποία εισερχόμαστε

Αυτό που προκύπτει κατά την είσοδο στη νέα εποχή είναι το χάος - ειδικά λόγω της έλλειψης κατεύθυνσης στη δημιουργία, καθώς και του γεγονότος ότι η ζωή δεν είναι ζωή (δεδομένων των μαθημάτων που έχει η ίδια η ζωή στο δημιουργία).

Και, πάνω απ' όλα, λόγω του επιπέδου συνείδησης που εδραιώνει η εκπρόσωπος της γυναικείας συλλογικότητας αυτή την ώρα του Μεγάλου Έτους – η οποία, αντί να υπηρετεί το νόημά της στη δημιουργία, κάνει το αντίθετο, παρά την καθοδήγηση που της προσφέρω και τις πιθανότητες ευθυγράμμισης που της προσφέρω εγώ, ως αφέντης της.

Ενότητα 7 – Ο ρόλος μου ως αφέντης

Προφανώς, αυτή η αίσθηση αφέντη που παίζω βρίσκεται σε χαμηλό επίπεδο συνείδησης. Είμαι ένας μαθητής της συνείδησης που έχει την υποχρέωση – ως μέρος του ρόλου μου στη δημιουργία – να επεκτείνω αυτό το επίπεδο εσωτερικής συνείδησης, ξεκινώντας από το Έτος 0 έως το Έτος 12.000 (το έτος του Κυρίου).

Ή, καλύτερα να το πούμε, μέχρι τις 11:59 στο ρολόι του Μεγάλου Έτους – βρισκόμαστε τώρα κάπου γύρω στις 6:36 το πρωί του Μεγάλου Έτους.

Μετά από αυτές τις 12:00, η μετάβαση στο Μείον συμβαίνει ξανά, σύμφωνα με το πλανητικό πρόγραμμα. Έτσι, ηγούμαι της εξέλιξης της εσωτερικής συνείδησης για τις επόμενες 3 εποχές φωτός – στις οποίες έχουμε ήδη εισέλθει.

Ενότητα 8 – Το κουτσό εσωτερικό φως του τώρα

Αυτή η αίσθηση κουτσουρεμένου εσωτερικού φωτός που έχουμε διαθέσιμο στη δημιουργία αυτή την ώρα προέρχεται από τη νύχτα του Μεγάλου Έτους, όπου το επίπεδο συνείδησής μας ήταν στο μέγιστο βαθμό σκοτεινό σε συλλογικό επίπεδο.

Σιγά σιγά, σε αυτά τα 1.207 χρόνια, έχουμε φτάσει σε ένα επίπεδο πλανητικής συνείδησης που μας επιτρέπει να κατανοήσουμε όλη τη δημιουργία σε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο συνείδησης – σε σύγκριση με το επίπεδο της προηγούμενης εποχής, το οποίο μας επέτρεψε να κατανοήσουμε πολύ λίγες πτυχές της δημιουργία.

Ενότητα 9 – Τι ΔΕΝ κάνει το αρχετυπικό φως

Αυτή η αίσθηση του αρχετυπικού φωτός δεν υπάρχει για να χειραγωγεί τους μαθητές.

Τα μαθήματα που δημιουργώ στη δημιουργία, τα δημιουργώ και για τους μαθητές. Έτσι, αυτό που εννοώ είναι:

1. να μην συμμετέχω σε μαθήματα με τους μαθητές αυτής της μορφής (ως γονέας αυτής της μορφής)
2. να πλοηγηθώ στις ώρες του Μεγάλου Έτους, ανερχόμενος σε συνείδηση

Πράγμα που επιτρέπει την καλύτερη κατανόηση του εσωτερικού φωτός των μαθητών αυτής της ανθρώπινης μορφής, καθώς και της εσωτερικής πραγματικότητας.

Κάθε μαθητής - άνδρας ή γυναίκα - έχει αυτό το φως του Βορρά μέσα του αυτούς.

Το εσωτερικό φως δεν σε ωθεί σε πράξεις, ούτε σε ψέματα, ούτε σε προδοσίες, ούτε σε κλοπές. Απλώς υπάρχει – και αντιπροσωπεύει το τρέχον επίπεδο συνείδησης του αρσενικού αρχέτυπου.

Κάθε μαθητής, μέσω της βελτίωσης του εαυτού του, έχει τη δυνατότητα να φτάσει στο μέγιστο επίπεδο συνείδησης του συλλογικού – το οποίο ορίζεται από την ώρα του Μεγάλου Έτους που διανύουμε και την εποχή στην οποία βρισκόμαστε.

Αυτό το αρχετυπικό φως του Βορρά βοηθά τον μαθητή να κατανοήσει τι είναι καλό και τι κακό – ειδικά επειδή κάθε μαθητής κατανοεί ότι η προοπτική της πραγματικότητας στην οποία εξερευνά τη ζωή επηρεάζεται από τους δύο πόλους της δημιουργίας:

1. Ο Βορράς – το Συν της δημιουργίας (το φως)
2. Ο Νότος – το Πλην της δημιουργίας (το σκοτάδι)

Έτσι, η έννοια αυτού του εσωτερικού φωτός που αντιπροσωπεύεται από τον Βορρά, αυτή την ώρα, είναι το αντίθετο του σκοταδιού του Νότου. Το οποίο αντιπροσωπεύει τη δυαδικότητα στην οποία ο μαθητής αυτής της μορφής βιώνει τη ζωή.

Η ευθυγράμμιση των αρχέτυπων αυτής της μορφής θα υπονοούσε:

1. το κλείσιμο των μαθημάτων της διαίρεσης
2. την ευθυγράμμιση της ζωής και όλης της δημιουργίας με το πρόγραμμα της εποχής στην οποία εισερχόμαστε

Έτσι, αυτή η εσωτερική δυαδικότητα – θεωρητικά – θα είχε σβήσει.

Τελικό συμπέρασμα

Το φως δεν σε βοηθά να κερδίσεις το λαχείο, ούτε να κάνεις κάποια απάτη. Σε βοηθά να κατανοήσεις και να γνωρίσεις τον κόσμο:

1. να διευρύνεις το επίπεδο συνείδησής σου
2. να βρεις μέσα σου την κατανόηση του τι είναι καλό
3. να γνωρίσεις την εσωτερική σου ένταξη σε όλη τη δημιουργία
4. να δεις τα λάθη σου και να πλοηγηθείς σε εποχές χωρίς να παγιδευτείς σε μαθήματα
5. να ξέρεις τι Με τον όρο άπειρη αγάπη εννοούμε να βλέπουμε την άλλη πλευρά του κόσμου πιο καθαρά – και να αποδεχόμαστε ότι κι αυτή έχει νόημα στη δημιουργία

Αυτό είναι το εσωτερικό φως. Τίποτα περισσότερο. Τίποτα λιγότερο.

Σημειώσεις Σύνταξης:
Αυτό το άρθρο είναι ένα ζωντανό έγγραφο που βρίσκεται υπό ανάπτυξη. Ενώ η αυτοματοποιημένη μετάφραση παρέχει προσβασιμότητα, οι λεπτότερες έννοιες ενδέχεται να απαιτούν συμβουλευτική στην αρχική ρουμανική/δακική έκδ