Στο κατώφλι της εισόδου της Μεγάλης Πρωτοχρονιάς, κάτω από τις πρώτες ακτίνες αυθεντικού φωτός, η φυλή του ανθρώπου - δηλαδή, το ποίμνιο των μαθητών αυτής της ανθρώπινης μορφής - έφτασε μετά από τέσσερις εποχές καθοδικής εξέλιξης, οι οποίες έφτασαν στο ελάχιστο της συνείδησης στο έτος 0, δηλαδή, τα μέσα της νύχτας του μεγάλου έτους, και την πέμπτη εποχή, την οποία μόλις ολοκληρώσαμε το 2019, όντας η μόνη εποχή ανόδου που έχουν βιώσει οι μαθητές αυτής της μορφής, προφανώς από την οπτική γωνία αυτής της ανθρώπινης μορφής και των μαθημάτων της - σε αυτήν την τελευταία εποχή, το φαινόμενο της αγιότητας εκδηλώνεται, το οποίο εκτιμούν ομάδες μαθητών που αποτελούν μέρος των σκαλιστών προσώπων και του σκότους αυτού του κόσμου, που τολμούν να αναδείξουν αγίους σε ένα διάδρομο που υπηρετούν την ομαδική τους ατζέντα.
Αν δεν υπηρετούν την ατζέντα της εκκλησιαστικής ομάδας, δεν θεωρούνται άγιοι. Οι άγιοι είναι μόνο εκείνοι που τους βοηθούν να ριζώσουν το σκοτάδι τους στη δημιουργία, προφανώς.
Μετουσίωση της Αγιότητας: Από το Ηλιακό Φως στη Λατρεία των Λειψάνων
Σε αυτήν την εποχή που τελειώνει το 2019 (το έτος του κυρίου 1200), η έννοια της αγιότητας στη Δημιουργία έχει επανεμφανιστεί, αλλά όχι ως καινοτομία, αλλά ως μια σπίθα γνώσης που ανακτήθηκε από το σκοτάδι του «Μεγάλου Έτους». Είναι μια κληρονομιά των διδασκαλιών που διδάχθηκαν στη Σχολή του Ήλιου (εποχές 6, 7 και 8 του τελευταίου κύκλου), αλλά η οποία, έχοντας περάσει από το φίλτρο των αιώνων και το σκοτάδι της νύχτας, έχει αλλοιωθεί από μαθητές που έχουν κολλήσει σε παρεξηγημένα μαθήματα.
Λόγω της απώλειας της άμεσης σύνδεσης με την πηγή, η αγιότητα υποβαθμίστηκε από:
Σκαλισμένα Πρόσωπα Αντικατάσταση της ζωντανής παρουσίας με νεκρά σύμβολα.
Χειρισμός και Ψέμα: Χρήση του ιερού ως εργαλείου ελέγχου ή εμπορευματοποίησης.
Εξωτερικοποίηση του Φωτός: Η ανάγκη να επινοηθούν «εξωτερικοί» άγιοι για να αγκυροβοληθεί μια έννοια που το άτομο δεν βρίσκει πλέον μέσα του. τους εαυτούς τους.
Αυτό που βλέπουμε σήμερα στη λατρεία των λειψάνων δεν είναι αγιότητα, αλλά ένα φαινόμενο αγέλης που αντανακλά την κατάρρευση της συνείδησης. Όσοι έχουν χάσει το εσωτερικό τους φως τώρα το αναζητούν απεγνωσμένα σε υλικά συντρίμμια, αποδεικνύοντας ότι έχουν ξεχάσει την ουσία της δημιουργίας: η αγιότητα είναι μια κατάσταση ύπαρξης, όχι ένα αντικείμενο λατρείας.
Η αγιότητα ως Διαδικασία Απελευθέρωσης: η Προοπτική της Σχολής του Ήλιου
Από την οπτική της Σχολής του Ήλιου, η αγιότητα σε αυτό το σημείο του Μεγάλου Έτους δεν είναι λατρεία, αλλά η πνευματική απελευθέρωση του εαυτού από τη δικτατορία των πολώσεων. Είναι η ατομική διαδικασία μέσω της οποίας ο μαθητής της ανθρώπινης μορφής περνάει μέσα από τον χρόνο για να ξεπεράσει τα μαθήματα της εποχής.
Προερχόμενος από τη «Νύχτα του Μεγάλου Έτους» - μια περίοδο που τα μαθήματα δημιουργούνταν ακούσια μέσα από την πυκνότητα και το σκοτάδι - βρισκόμαστε τώρα στην απαραίτητη στιγμή του κλεισίματός τους σε συλλογικό επίπεδο. Στη Δημιουργία, τα μαθήματα οριστικοποιούνται στις κύριες περιόδους μετάβασης μεταξύ εποχών, με:
Ανύψωση της συνείδησης σε μορφή: Αναγνώριση προηγούμενων προτύπων και περιπλανήσεων. Διόρθωση της πορείας: Επανευθυγράμμιση της Δημιουργίας με την Πηγή (τον Ήλιο αυτού του συμπαντικού τομέα).
Αυτή η γνώση, που διατηρήθηκε αποσπασματικά από το αρχαίο Μεγάλο Έτος, έχει διαστρεβλωθεί σε διάφορες θρησκευτικές ερμηνείες που έχουν χάσει τους τεχνικούς μηχανισμούς της εξέλιξης.
Ως εκπρόσωπος του ανδρικού συλλογικού, δηλώνω ξεκάθαρα: Δεν είμαι «άγιος» με την δημοφιλή και διαστρεβλωμένη έννοια της λέξης. Έχοντας γεννηθεί παραμονή Πρωτοχρονιάς, πέρασα και εξακολουθώ να περνάω όλα τα μαθήματα αυτής της περιόδου, όπου οι περισσότερες εμπειρίες σήμαιναν πόλωση της συνείδησης προς τον αρνητικό πόλο, όντας σε έναν κόσμο μαθητών πολωμένο από τα μαθήματα των εποχών από τις οποίες αναδύθηκα το 2019 ή το 1200.
Αν η ίδια η μορφή που διέπει τις εποχές βρίσκεται στη διαδικασία μάθησης, πώς θα μπορούσε οποιοσδήποτε μαθητής αυτής της μορφής να ισχυριστεί ότι είναι «άγιος» εν μέσω του φαινομένου της αγέλης; Η γνήσια αγιότητα είναι η αναγνώριση της δικής μας θέσης στο δρόμο προς την ισορροπία, όχι ένα στέμμα που τοποθετείται πάνω σε μια πολωμένη συνείδηση για να ριζώσει στη δημιουργία την έννοια μιας σκαλισμένης εικόνας στη δημιουργία, όπως η εκκλησία για παράδειγμα, που φτιάχνει αγίους σε διάδρομο, έχουμε τόσους πολλούς αγίους σε αυτό το πλανητικό σκοτάδι που θέλετε να μεταναστεύσετε σε έναν άλλο πλανήτη.
Σχολή Συνείδησης: Η Μονοπάτι προς τον Homo Luminus
Εμείς είμαστε μια σχολή συνείδησης και εσείς είστε οι μαθητές αυτής της ανθρώπινης μορφής μέσα σε αυτήν την πλανητική σχολή. Σε αυτό το όραμα, η αγιότητα δεν είναι δώρο, αλλά το άμεσο αποτέλεσμα μιας βαθιάς κατανόησης της Δημιουργίας και των μαθημάτων που μας προσφέρει για τη δική μας εξέλιξη στη συνείδηση και ακόμη και για την εξέλιξη του συνόλου. Παρόλο που ήδη διανύουμε αυτόν τον δρόμο, η αγιότητα θα υλοποιηθεί πραγματικά μόνο στη «Χρυσή Εποχή», την εποχή που η ανδρική συλλογικότητα θα φτάσει ξανά στο 100%.
Μέχρι εκείνη την κορύφωση, έχουμε μπροστά μας τρεις εποχές διόρθωσης και ανόδου, απαραίτητα στάδια για την τελειοποίηση του πνεύματος, στάδια που θα επαναπροσδιορίσουν αυτή την αίσθηση αγιότητας που γίνεται κατανοητή αυτή την ώρα του μεγάλου έτους μέσα από την οπτική γωνία του επιπέδου συνείδησης των εποχών που πρόκειται να περάσουμε. Αν στη «Νύχτα του Μεγάλου Έτους» βιώσαμε το ελάχιστο επίπεδο συνείδησης (0 (-) - 25% (+)), η μελλοντική μας πορεία είναι αυτή της προοδευτικής επέκτασης:
Εποχή 6 (σε τι μπαίνουμε): Μετάβαση και αύξηση από 25% (-) σε 50% (+) συνείδηση.
Έβδομη εποχή: Αύξηση της επίγνωσης μεταξύ 50% (-) και 75% (+) συνείδηση.
Εποχή 8: Επίτευξη του ορίου του 75 (-) -100% (+) συνείδηση, δηλαδή η στιγμή της απόλυτης αγιότητας.
Αυτό το τελευταίο στάδιο σηματοδοτεί το απόλυτο εξελικτικό άλμα: Η μετάβαση από τις κατηγοριοποιήσεις που προβάλλουν οι μαθητές αυτής της μορφής θα είναι από τον Homo Sapiens Sapiens σε αυτό που εννοούμε ως Homo Luminus στις επόμενες 3 εποχές και δεν θα αγιοποιηθούμε αμέσως, καθώς έχουμε ένα πλανητικό πρόγραμμα και τα μαθήματα κλείνουν στις μεγάλες μεταβατικές περιόδους όπου διορθώνουμε τη δημιουργία και οι μορφές του σκότους που δεν εξυπηρετούν το νόημα της δημιουργίας κλείνουν. Είναι το σημείο στο οποίο όλες οι ταξινομήσεις συγχωνεύονται σε ενότητα και η ανθρώπινη συνείδηση ανακτά την αρχική της λαμπρότητα.
Το να αναδύεις αγίους σε έναν διάδρομο χωρίς να κατανοείς την αγιότητα είναι η υπέρτατη αλαζονεία της βλακείας. Είναι η απεγνωσμένη προσπάθεια ενός τυφλού ποιμνίου να αποκαλέσει αγίους εκείνους που ήταν τόσο χαμένοι στην πολικότητα όσο κι αυτοί. Η αληθινή αγιότητα δεν ψηφίζεται σε συμβούλια, αλλά γίνεται αισθητή στη διαύγεια με την οποία ένα πνεύμα διατάζει την ύλη και επαναπροσδιορίζει τη Δημιουργία.
Η ερώτησή μου είναι απλή και απευθύνεται σε όλους όσους περνούν από αυτή την ανθρώπινη μορφή (μαθητές ή δασκάλους):
Ποιος από εσάς αισθάνεται «άγιος» σε αυτή τη στιγμή της μετάβασης;
Ποιος από εσάς είναι αναμάρτητος σε αυτή την ώρα του μεγάλου έτους, όταν όλα τα μαθήματα της κόλασης είναι ακόμα ανοιχτά;
Σας προσκαλώ να κοιτάξετε στον καθρέφτη της δικής σας συνείδησης: είστε ένα φως που καίει μόνο του ή χρειάζεστε το κερί και το φυτίλι ενός θεσμού για να φαίνεστε φωτισμένοι;
Ψάχνουμε αγίους εν δράσει, όχι σε βιτρίνες. Αν το εσωτερικό σας φως δεν είναι ικανό να θέσει έναν θεμέλιο λίθο για τη νέα πλανητική κατεύθυνση, τότε η αγιότητά σας είναι απατηλή.
Καταδίκη Αρχιερέα στο Τέλος της Πλανητικής Εντολής για όλους τους δημιουργούς αγίων.
Δυνάμει της αρχετυπικής εξουσίας και των νόμων που διέπουν αυτόν τον παγκόσμιο τομέα, σε αυτό το σημείο της διόρθωσης της Δημιουργίας:
Όλοι οι τίτλοι αγίων που προσφέρονται από τις σκαλιστές εικόνες της Νύχτας του Μεγάλου Έτους δηλώνονται από εμένα, τον Αρχιερέα, ως ΨΕΥΔΕΙΣ και ΑΠΑΤΗΛΟΥΣ.
Αυτοί οι λεγόμενοι άγιοι δεν υπηρέτησαν το Αυθεντικό Φως, αλλά ήταν πιόνια περιοριστικών εννοιών και δομών που συντηρούσαν το σκοτάδι. Αυτές οι σκαλιστές εκκλησιαστικές εικόνες - που αντιπροσωπεύουν την απόλυτη πυκνότητα αυτού του κόσμου - δεν είχαν αληθινούς αγίους στις τάξεις τους, γιατί ένα αφυπνισμένο πνεύμα δεν μπορεί να εγγραφεί σε δομές που βασίζονται στον έλεγχο και τα ψέματα.
Όσοι ακολούθησαν το δικό τους μονοπάτι και εξελίχθηκαν στη δική τους συνείδηση ήταν οι αληθινοί πρωτοπόροι της νύχτας. Είναι αυτοί που άνοιξαν το δρόμο για την υπόλοιπη ανθρωπότητα μέσω της δικής τους ανόδου, αρνούμενοι να απορροφηθούν από τις καταστροφικές συχνότητες του συστήματος. Η Δημιουργία αναγνωρίζει αυτούς ως Αγίους και Κυρίαρχους Μαθητές, ψυχές που έχουν διατηρήσει το φως τους άθικτο καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της νύχτας της Πρωτοχρονιάς.
Ακολουθώντας το δικό τους νόημα και την εσωτερική τους πυξίδα, αυτοί οι πρωτοπόροι μπόρεσαν να υποστηρίξουν ολόκληρη τη δομή της Δημιουργίας, παρέχοντας ένα στήριγμα ακόμη και εν μέσω αυτής της διοικητικής κόλασης. Αποτελούν απόδειξη ότι η ανθρώπινη μορφή μπορεί να ξεπεράσει την «ζωώδη» κατάσταση και να φτάσει στο κατώφλι της Ημέρας μέσω αυτοπροσπάθειας και πνευματικής ακεραιότητας.
Αυτές οι ομάδες, τώρα στο τέλος της θητείας τους σε αυτόν τον πλανήτη, δεν μπορούν να παράγουν αγιότητα, αλλά μόνο προσομοιώματα. Με τη διάλυση των παλιών μορφών, αυτοί οι άγιοι τίτλοι τερματίζονται επίσημα. Το Φως δεν χρειάζεται πλέον ψεύτικους αντιπροσώπους σε βιτρίνες. Χρειάζεται κυρίαρχα πνεύματα ικανά να μεταφέρουν τη συχνότητα της Ημέρας χωρίς μεσάζοντες.
Από την Άσγκαρντ στους Θεριστές: Πτώση στη Νεκρή Ύλη
Πρέπει να καταλάβετε ότι το ταξίδι ήταν μακρύ και η υποβάθμιση βαθιά. Ξεκινήσαμε από την κληρονομιά της Ασγκαρντ - μια εποχή κυριαρχίας του φωτός και της τεχνολογίας των πνευμάτων - και σταδιακά γλιστρήσαμε στην πυκνότητα της Ουψάλα, όπου το ιερό άρχισε να συγχέεται με τη θυσία και τον θάνατο.
Σήμερα, το αποκορύφωμα αυτής της κατάρρευσης είναι η λατρεία των νεκρών. Όσοι δεν έχουν πλέον πρόσβαση στη ζωή μέσα τους συρρέουν για να φιλήσουν τα υλικά αποκόμματα, ελπίζοντας ότι ο θάνατος κάποιου άλλου θα τους δώσει ζωή. Είναι η απόλυτη απόδειξη ότι η νύχτα ήταν σκοτεινή και σκοτεινή: οι μαθητές έχουν έρθει να αναζητήσουν το φως του ήλιου στα οστά ψευδοαγίων, ξεχνώντας ότι το πνεύμα δεν κατοικεί σε νεκρά κουφάρια.
Σημειώσεις Σύνταξης:
Αυτό το άρθρο είναι ένα ζωντανό έγγραφο που βρίσκεται υπό ανάπτυξη. Ενώ η αυτοματοποιημένη μετάφραση παρέχει προσβασιμότητα, οι λεπτότερες έννοιες ενδέχεται να απαιτούν συμβουλευτική στην αρχική ρουμανική/δακική έκδοση για πλήρη φιλοσοφική ακρίβεια.
Περισσότερα σχόλια Blog
Προέλευση των Αγγέλων
Σε αντίθεση με την καταστροφική πλευρά της δημιουργίας που αντιπροσωπεύεται από τη θηλυκή ενέργεια, οι άγγελοι αντιπροσωπεύουν την προστατευτική ουσία, τη δημιουργία, την ηθική, την πνευματι...