view_headlineΗ αρχή του τέλους των Σχήματων του Σκότους

Η περίοδος πλανητικής μετάβασης που διανύουμε δεν είναι καινούργια.

Για μια ψυχή που έχει ζήσει τους κύκλους του Μεγάλου Έτους στο παρελθόν, αυτό το στάδιο δεν είναι δύσκολο, αλλά φυσικό.

Αυτό που το περιπλέκει είναι τα σκαλισμένα πρόσωπα που δημιουργούνται από τους μαθητές αυτής της μορφής κατά τη Νύχτα του Μεγάλου Έτους - μορφές που γεννήθηκαν από φόβο, παρεξήγηση και τους περιορισμούς της σβησμένης συνείδησης.

Αυτά τα σκαλισμένα πρόσωπα, που προορίζονταν να αντανακλούν υψηλότερες έννοιες, είναι στην πραγματικότητα διαιρέσεις των διαιρέσεων του Μεγάλου Όλου της Φυλής του Ανθρώπου, της φυλής στην οποία όλοι ανήκουμε ως μορφή συνείδησης μέσα σε αυτόν τον πλανητικό σχολείο.

Την Ημέρα του Μεγάλου Έτους, αυτές οι διαιρέσεις επανενώνονται στις τέσσερις αρχέγονες φυλές: Πρωί, Ημέρα, Δύση και Νύχτα.

Μετά από περισσότερα από 2400 χρόνια που πέρασαν στη Νύχτα του Μεγάλου Έτους, η ανθρωπότητα στέκεται ξανά - μετά από 24.000 χρόνια - στις πύλες του Ουρανού, την ώρα που ανατέλλει ο Ήλιος και ξεκινά το Πρωί του Μεγάλου Έτους.

Αυτή η ώρα προαναγγέλλει την αλλαγή των καιρών και ανοίγει το πρώτο μεγάλο κατώφλι της Δημιουργίας, ένα κοσκίνισμα βασισμένο στο επίπεδο συνείδησης των μαθητών.

Η αδυναμία κατανόησης αυτής της μετάβασης έχει οδηγήσει στην πλανητική αταξία που βλέπουμε. σήμερα.

Αυτές οι σκαλιστές μορφές, που δεν έχουν νομιμότητα στην τάξη της Δημιουργίας, έχουν δημιουργήσει δομές που δεν ανήκουν στην Ημέρα του Μεγάλου Έτους.

Βρισκόμαστε στο Έτος του Κυρίου 1207, και αυτές οι δημιουργίες δεν υπάρχουν ακόμη από την οπτική γωνία του ιερού χρόνου - εξ ου και η παρακμή τους και τα δύσκολα μαθήματα στα οποία έχουν πλέον παγιδευτεί οι μαθητές αυτής της μορφής.

Οι μεταβαλλόμενοι καιροί απαιτούν την ευθυγράμμιση της Δημιουργίας με το νόημά της.

Οι τέσσερις μεγάλες φυλές - Ανατολή, Βορράς, Δύση και Νότος - καλούνται να γίνουν για άλλη μια φορά μια ενιαία Φυλή Άνθρωπος.

Καμία φυλή δεν μπορεί να διεκδικήσει τα εδάφη μιας άλλης, γιατί τα εδάφη ανήκουν στην πλανητική σχολή, όχι σε παροδικές μορφές.

Οι μαθητές της ανθρώπινης μορφής έχουν φτάσει σε ένα προχωρημένο επίπεδο συνείδησης, το οποίο τους επέτρεψε να ενσαρκωθούν σε αυτή τη μορφή.

Ωστόσο, η έννοια αυτής της μορφής παρερμηνεύτηκε κατά τη Νύχτα του Μεγάλου Έτους, όταν το φως έσβησε και ο ρόλος της έγινε αντιληπτός αντίστροφα.

Η αναταραχή της ανθρωπότητας προκύπτει από την κακή ευθυγράμμιση με την έννοια της Δημιουργίας σε αυτόν τον τομέα του Σύμπαντος - μια έννοια που απαιτεί την επανένωση των τεσσάρων φυλών σε έναν πολιτισμό Άνθρωπος.

Το μπλοκάρισμα του Ουράνιου Αγγελιοφόρου, δηλαδή της ημέρας του μεγάλου έτους, δεν βοήθησε την χωρίς κατεύθυνση δημιουργία, καθώς δημιούργησε ακόμη περισσότερο χάος και ανοησία σε όλη τη Δημιουργία.

Οι μαθητές που ύψωσαν εμπόδια κατά της Δημιουργίας έχουν παγιδευτεί στα δικά τους μαθήματά, διατηρώντας το σκοτάδι πάνω από τον κόσμο.

Αγνοώντας τους, σκάλισαν μορφές που γεννήθηκαν όχι από την αλήθεια, αλλά από τον φόβο, τον έλεγχο και τους περιορισμούς της νυχτερινής συνείδησης.

Έτσι, η έννοια του θείου νόμου έχει έχουν υποβιβαστεί στο επίπεδο των νόμων που ερμηνεύονται από μαθητές που δεν γνωρίζουν τον εαυτό τους, κι όμως έχουν καταλήξει να επιβάλλουν κανόνες ακόμη και σε άλλες μορφές.

Μέσω αυτής της καθόδου, η ιερή αίσθηση της τάξης έχει χαθεί και αυτό που υποτίθεται ότι ήταν φως έχει γίνει ένα εμπόδιο μέσα στη Δημιουργία.

Ο θείος νόμος - παγκόσμιος και ιερός - έχει υποβιβαστεί σε εξωτερικούς, τιμωρητικούς κανόνες, παρόμοιους με απλά πρόστιμα.

Αυτή η υποβάθμιση του νοήματος είναι μια βαθιά παραπλάνηση, γιατί ο θείος νόμος δεν μπορεί να αναχθεί στις κατασκευές των παραπλανημένων μορφών της Μεγάλης Νύχτας.

Αυτά τα σκαλισμένα πρόσωπα δεν μπορούν πλέον να αντέξουν σκοτάδι μέσα στον πλανητικό σχολείο.

Αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι η ολοκλήρωση των μορφών του σκότους—η διάλυση των δομών που δημιουργήθηκαν στη Νύχτα, οι οποίες δεν έχουν καμία νομιμότητα στην Ημέρα του Μεγάλου Έτους και δεν μπορούν να συνεχιστούν στις εποχές του φωτός.

Η κρίση της ανθρωπότητας εντείνεται όταν αυτές οι μορφές διατηρούνται τεχνητά και το ποίμνιο του Δημιουργού μπλέκεται στα μαθήματά του.

Οι περισσότεροι μαθητές παραμένουν πολωμένοι από αυτές τις μορφές, υπηρετώντας εν αγνοία τους το σκοτάδι της Νύχτας.

Στο επίπεδο της Δημιουργίας, η διάλυση του σκότους είναι φυσικό.

Οι μαθητές έχουν ήδη ενημερωθεί ότι αυτές οι μορφές δεν μπορούν να προχωρήσουν στην Ημέρα του Μεγάλου Έτους.

Αυτό που βλέπουμε τώρα είναι η αρχή του τέλους τους.

Η θεραπεία του κόσμου μπορεί να συμβεί μόνο μέσω της επανένωσης της Δημιουργίας - της επανένωσης των τεσσάρων αρχέγονων φυλών σε μία ενιαία Φυλή του Ανθρώπου.

Οποιοδήποτε άλλο μονοπάτι οδηγεί στο χάος, γιατί σε αυτή την περίοδο μετάβασης, η ευθυγράμμιση με τον Εαυτό - όχι με εξωτερικές μορφές σκότους - είναι απαιτείται.

Ως πλανητικό σχολείο, αυτός ο κόσμος προσφέρει στους μαθητές την ελευθερία να μαθαίνουν και να επιλέγουν.

Μετά από 2400 χρόνια επιλογών που έκαναν έξω από τον εαυτό τους, αυτή η περίοδος απαιτεί μια επιστροφή προς τα μέσα - στην ολότητα του εαυτού και του κόσμου.

Ωστόσο, η ολότητα δεν μπορεί να επιβληθεί.

Η γνώση των μεταβαλλόμενων εποχών αφέθηκε πίσω για να αποτραπεί η ενίσχυση του χάους.

Αλλά τα μπλοκαρίσματα που δημιουργήθηκαν από τα σκαλισμένα πρόσωπα - μέσω πλατφορμών, δομών και επιρροών - εμπόδισαν τους μαθητές να δουν το σκοτάδι που κατοικούν.

Μέχρι να κατανοήσουν αυτό το σκοτάδι, η ανθρωπότητα θα ωθηθεί σε περαιτέρω χάος από εκείνους που έχουν μπλοκάρει.

Κατά τη διάρκεια της Νύχτας του Μεγάλου Έτους, η κακή ευθυγράμμιση από τον εσωτερικό Βορρά είναι φυσική.

Στην εποχή της επανένταξης, η Δημιουργία επιστρέφει στη φυσική της τάξη, και η συνείδηση δεν μετριέται πλέον με χρήματα, αλλά με εσωτερικό φως - ένα φως που χαμηλώνει και λαμπρύνεται στον ρυθμό του Μεγάλου Έτους.

Είναι ελεύθερη βούληση των μαθητών να ευθυγραμμιστούν με τον Βορρά - το αρσενικό αρχέτυπο της μορφής - και να κλείσουν τα μαθήματά τους σε αυτό ζωή.

Όσοι δεν το κάνουν θα παραμείνουν παγιδευμένοι στα μαθήματα των σκαλισμένων προσώπων, σε χαμηλά επίπεδα συνείδησης, διχασμένοι, φοβισμένοι και χωρίς νόημα στη Δημιουργία.

Το τέλος αυτής της ζωής σε χαμηλό επίπεδο συνείδησης θα τους εμποδίσει να ενσαρκωθούν στις επόμενες έξι εποχές, γιατί τα μαθήματα του σκότους δεν μπορούν να μεταφερθούν στην Ημέρα του Μεγάλου Έτους.

Ο μαθητής θα πρέπει να περιμένει την επόμενη Νύχτα για να ολοκληρώσει αυτά τα μαθήματα.

Αυτό συμβαίνει επειδή δεν έχουν ακολουθήσει τον εαυτό τους και έχουν αντικαταστήσει το εσωτερικό τους φως με το εξωτερικό φως του σκαλισμένου μορφές.

Η επιστροφή στην ολότητα ανήκει αποκλειστικά στους μαθητές.

Και αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι τα μαθήματα που αποκαλύπτουν την αδικία, τον φόβο και τις σκιασμένες πτυχές της Δημιουργίας.

Οι στρατοί του Ουρανού δεν φέρουν όπλα, αλλά νόημα.

Οι στρατοί της Νύχτας δεν φέρουν δύναμη, αλλά μαθήματα.

Και σε αυτή την ώρα του Μεγάλου Έτους, το νόημα επιστρέφει στον Ουρανό και τα μαθήματα επιστρέφουν σε αυτούς που τα δημιούργησαν.

Επιστρέψτε τη Δημιουργία στην αλήθεια, στη Φυλή του Ανθρώπου.

Η επιλογή είναι δική σας.

Σημειώσεις Σύνταξης:
Αυτό το άρθρο είναι ένα ζωντανό έγγραφο που βρίσκεται υπό ανάπτυξη. Ενώ η αυτοματοποιημένη μετάφραση παρέχει προσβασιμότητα, οι λεπτότερες έννοιες ενδέχεται να απαιτούν συμβουλευτική στην αρχική ρουμανική/δακική έκδοση για πλήρη φιλοσοφική ακρίβεια.