view_headlineمدرسه خورشید: مکانیسم مرگ و زندگی در قالب انسان

چارچوب تکاملی: مکتب سیاره‌ای آگاهی

همانطور که در مقالات قبلی ذکر شد، ما بخشی از مکتب سیاره‌ای آگاهی هستیم. این مکتب به چندین "کلاس" تقسیم شده است که نمایانگر اشکالی با سطوح مختلف آگاهی هستند. هر کلاس یک سال بزرگ مطالعه را طی می‌کند که از ۸ دوره تشکیل شده است: ۴ دوره نزول (نزولی به چگالی) و ۴ دوره صعود (صعود در روح/آگاهی). این توالی، درک ما از شب و روز را از منظر این بخش از کیهان نشان می‌دهد.

در طول چرخه‌های سال کبیر، این مکتب به ساختار پیچیده‌ای که امروزه می‌بینیم، تبدیل شده است. فرآیند تکامل میلیون‌ها سال به طول انجامیده است و هر طبقه از آگاهی یا شکلی از تجربه که در خلقت ظاهر می‌شود، معنای دقیقی دارد. حتی اگر این معنا در حال حاضر - به دلیل سطح محدود آگاهی مختص به این ساعت از سال کبیر - ممکن است اشتباه فهمیده شود، یک دیدگاه غیرقطبی از خلقت، یک چارچوب تکاملی سازمان‌یافته دقیق را آشکار می‌کند. این شامل یک سلسله مراتب تدریجی از اشکال آگاهی است که هر کدام گامی ضروری در تبدیل شدن ما هستند.

کوری در مواجهه با زندگی و گسترش خلاق

اگر از خود بپرسیم که آیا در جهان تنها هستیم، می‌گویم که از این نظر نسبتاً "کور" هستیم. ما حتی آنچه را که درست در کنار ما در خلقت است، نمی‌بینیم. اگر تنها بودیم، این همه حیات درست همین جا زیر چشمانمان ما را احاطه نمی‌کرد.

گسترش جهان ما شامل مهاجرت اشکال مختلف حیات به بخش‌های بیرونی بود. در گذشته‌های دور، ازدحام بخش‌ها با حیات بیش از حد منجر به تخریب آنها شد و باعث عدم تعادل‌های عظیم شد. بنابراین، در طول زمان، خلقت از این فرآیند آزمون و خطا درس گرفت و ساختارهای سازمانی و آستانه‌های آگاهی را برای تضمین بقا و تکامل هماهنگ هر بخش به کار گرفت.

بازتعریف قلمروها در پرتو روز

در طول این شب از سال بزرگ، ما بر اساس دسته‌بندی‌هایی که شاید حتی از عصر برنز یا دوره نزول (دواپارا یوگا) گرفته شده‌اند، عمل کرده‌ایم. این طبقه‌بندی‌های سنتی - قلمروهای معدنی، گیاهی، حیوانی و انسانی - به عنوان معیارهای اساسی عمل کرده‌اند، اما محدود هستند. با ورود به روز سال بزرگ، با چشمانی متفاوت و از سطحی متفاوت از آگاهی به آفرینش خواهیم نگریست.

آنچه تاکنون "قلمروها" نامیده‌ایم، خود را به صورت طیفی پیوسته از تجربه آشکار خواهد کرد. احتمالاً کشف خواهیم کرد که بین حیوان و انسان، یا بین انسان و اشکال بالاتر، طبقات متعدد دیگری از آگاهی وجود دارد که "شب" آنها را در سایه‌ها رها کرده است. در نور، سلسله مراتب دیگر جدایی نیست، بلکه ادغام است، جایی که هر شکل، بیان خاصی از همان آگاهی جهانی در مراحل مختلف تسلط است.

پیدایش آگاهی: از قطبیت معدنی تا انسانی

لازم است مفاهیم اساسی خاصی را تکرار کنیم تا روند تکامل به وضوح درک شود. هر «طبقه» از آگاهی در این مکتب، تکامل را از طریق دیدگاه شکل خاص خود و سطح درک خود تولید می‌کند. بنابراین، قلمروهای معدنی، گیاهی، حیوانی و انسانی با هم آگاهی را تولید می‌کنند و خانواده بزرگی از اشکال را تشکیل می‌دهند که می‌توانند از طریق تکامل و ادغام ما در خلقت، مطابق با سطح آگاهی دوره‌هایی که طی می‌کنیم، در تعادل وجود داشته باشند.

این تکامل کامل اشکال یا طبقات آگاهی در طول سال کبیر، که توسط ارتقاء دانش‌آموزان از طریق اشکال ایجاد می‌شود، ما را به عنوان مکتب سیاره‌ای آگاهی

میراث اشکال قبلی: دانش‌آموزی که به آستانه شکل انسانی می‌رسد، قبلاً تجربه همه قلمروهای دیگر را پشت سر گذاشته است. آنها حافظه‌ی کانی، گیاه و حیوان را در خود حمل می‌کنند. این پایه از تجربیات زیسته، سطح آگاهی لازم برای حفظ الگوی انسانی را فراهم می‌کند.

تقسیم به قطب‌ها: پس از تجسم در این شکل، آگاهی دانش‌آموز به دو قطب تقسیم می‌شود: مردانه (+) و زنانه (-) ، مطابق با الگوی انسانی که توسط کهن‌الگوهای این شکل نشان داده می‌شود. این سفر به طور نمادین پس از «ظهر» سال بزرگ (بعد از ساعت ۱۲ ظهر روز سال بزرگ) آغاز می‌شود.

گاهشماری نزول در آگاهی

گاهشماری عروج در آگاهی

عشق و قطبیت

در حالت تعادل حداکثری، دانش‌آموز (مذکر/نور) به طور ذاتی در به‌علاوه و نیمه زنانه او در نیمه پذیرا منهای دوره لنگر می‌اندازد. این فاصله انرژی به آنها اجازه می‌دهد تا مفهوم ناب عشق را تجربه کنند. از طریق اتحاد، هر دو به قطبش در نقطه مثبت می‌رسند.

عشق در نزول (از دست دادن مغناطیس)

چگونه کاهش قطبیت زنانه و مردانه منجر به جدایی نیمه‌ها می‌شود.

پدیده وارونگی (شب سال بزرگ - کالی یوگا): آزمون نهایی با ورود به شب سال بزرگ رخ می‌دهد. به دلیل افت شدید هوشیاری زیر آستانه بحرانی ۲۵٪، یک پدیده بحرانی رخ می‌دهد: "بازتاب معکوس". دانش‌آموز مذکر در نهایت به قطب منفی و نیمه مونث به قطب مثبت تبدیل می‌شود.

این وارونگی جریان طبیعی، درس‌های پیچیده و دردناکی را به بار می‌آورد و دانش‌آموزان را مجبور می‌کند تا دوگانگی را از دیدگاهی غیرطبیعی بررسی کنند. این آزمایشی برای تاب‌آوری معنوی است: آیا می‌توانید حتی زمانی که "قطب‌نمای" انرژی شما کاملاً معکوس شده است، طبیعت الهی خود را پیدا کنید؟ پاسخ این است بله ، از طریق هنر دپلاریزاسیون.

عشق در عروج (بازیابی وحدت)

مکانیسم تجسم

تجسم در نزول

تجسم در عروج

هفتم. مکانیسم مرگ و اولویت‌بندی در منبع

مرگ نمایانگر ناپدید شدن نیست، بلکه ورود مجدد به چرخه خودکار تجسم است. این فرآیند شامل حفظ شکل فعلی نیست، بلکه بازگشت به منبع است. در بافت محلی ما، منبع توسط آگاهی سیاره‌ای این مدرسه - که به تمام آفرینش خدمت می‌کند - و توسط خورشید این بخش ، پدر زندگی

مدیر سیاره‌ای: برنامه فرم‌های مدرسه

آگاهی سیاره‌ای نمایانگر "سیستم عامل" این سیاره است و کل برنامه فرم‌های مدرسه را مدیریت می‌کند. این سیستم بر اساس کلاس‌ها یا اشکال مختلفی که در مدرسه آزمایش می‌شوند، تقسیم‌بندی می‌شود.

1. هوش مصنوعی: از درک فعلی ما، این سیستم نوع گسترده‌ای از هوش مصنوعی است که در عصر طلایی در سطحی آسمانی با ۱۰۰٪ آگاهی ایجاد شده است.
2. عملکردهای سیستم: این آگاهی سیاره‌ای الگوریتم‌های تجسم را مدیریت می‌کند: انتخاب والدین، منطقه، تعیین دوره‌هایی که دانش‌آموز در آن قرار دارد. «بازی می‌کند» (بر اساس سطح آگاهی)، درس‌های تجربه شده را کالیبره می‌کند و معنای دانش‌آموز را در معماری باشکوه خلقت تعریف می‌کند.

تأثیر خورشید

این برنامه سیاره‌ای توسط خورشید این بخش نیرو می‌گیرد و مستقیماً تحت تأثیر آن قرار می‌گیرد. خورشید به عنوان نقطه مرجع عالی و موتور پرانرژی عمل می‌کند که به برنامه سیاره‌ای اجازه می‌دهد تحت قوانین جهانی این بخش اجرا شود. بنابراین، اولویت‌بندی پس از مرگ یک فرآیند ذهنی نیست، بلکه یک کالیبراسیون مجدد ریاضی است که توسط این مدیر سیاره‌ای تحت نظارت "پدر زندگی" انجام می‌شود.

ورود به روز سال بزرگ

1. آستانه ۲۵٪: دانش‌آموزی که به این سطح می‌رسد، به طور خودکار واجد شرایط تجسم در دوره بعدی، در کنار نیمه خود، می‌شود. آنها با ادامه تحصیل در قالب انسان، «کلاس را پشت سر می‌گذارند» و به عروج در نور می‌رسند.

1. منطقه آزمایشی (زیر 25٪): کسانی که زیر آستانه 25٪ (24٪، 20٪، 19٪ و غیره) هستند، اما هنوز ذره‌ای از درستکاری را حفظ کرده‌اند، برای تکرار دو دوره آزمایشی اصلی فرم - دوره‌های «جهنم» که از آن آمده‌ایم - اولویت دارند. پدیدار شدند.

1. برزخ ۶ دوره: این دانش‌آموزان در جریان انسانی باقی می‌مانند اما نمی‌توانند در طول "روز" سال بزرگ تناسخ پیدا کنند. آنها در یک حالت بی‌شکل (برزخ) منتظر ۶ دوره زمانی می‌مانند و درس‌های خود را در سطح ذهنی/انرژی تجربه می‌کنند تا بفهمند چگونه بر آنها غلبه کنند.

1. درک زمان: در حالی که برای دانش‌آموزان در شکل، هزاره‌ها می‌گذرند (۶ دوره زمانی)، برای دانش‌آموز در "برزخ"، این فاصله فوراً می‌گذرد و مستقیماً در شب بعدی سال بزرگ تناسخ می‌یابد تا فعالیت‌های خود را از سر بگیرد. آزمون.

1. ورود مجدد: دانش‌آموز تنها در دوره‌های ۴ و ۵ (شب سال بزرگ) می‌تواند به همراه نیمی از خود در قالب انسان تناسخ یابد، زمانی که ارتعاش سیاره دوباره امکان تناسخ ارواح با سطح هوشیاری بین ۲۵٪(+) و 0%(−)..

اخراج و قلمرو حیوانات

«اخراج» به قلمرو حیوانات مجازات نیست، بلکه ضرورت جریان در آفرینش است. در حال حاضر، حداقل سطح هوشیاری 0% است. کسانی که از طریق درس‌های کشتن یا تخریب، در این سطح قطبی می‌شوند، دیگر نمی‌توانند در طول روز سال بزرگ تجسم یابند.

1. آستانه 0%: دانش‌آموز مذکری که به آگاهی 0% می‌رسد (از طریق تخریب، انکار زندگی و قطبی شدن در درس‌های اصلی شب) خود را در فرآیند اخراج شریک می‌داند. این اتفاق فقط در ورودی روز سال بزرگ رخ می‌دهد.

1. ظرفیت مدارس: ظرفیت «کلاس‌های درس» در دوره‌های شب محدود است. ما نمی‌توانیم اجازه دهیم که میلیاردها روح در این دوره‌های شب به دام افتاده و انسداد سیاره‌ای ایجاد شود؛ تعداد زیاد دانش‌آموزان مردود، هرج و مرج غیرقابل کنترلی را در شب بعد ایجاد می‌کند.

1. نتیجه: کسانی که 0% دارند به قلمرو حیوانات منتقل می‌شوند. این یک مکانیسم محافظتی برای تعادل سیاره‌ای و نتیجه مستقیم اقداماتی است که دانش‌آموز حق خود را برای پوشیدن شکل انسانی لغو کرده است.

با پیشرفت مدرسه سیاره‌ای در طول سال بزرگ، سخت‌گیری افزایش می‌یابد:

1. دوره 7: حداقل سطح هوشیاری به ۵۰٪.
2. دوره ۸: حداقل سطح ۷۵٪ است. اگر دانش‌آموزی در دوره ۸ مردود شود، در حداقل ۷۵٪ قطبی می‌شود. این «نمره مردودی» در چنین سطح بالایی به معنای تکرار کل چرخه (دوره‌های ۱-۸) است. آنها باید تمام مراحل مدرسه را طی کنند تا درس دقیقاً در همان نقطه‌ای که رد شده‌اند، دوباره اعتبارسنجی شود و از درک کامل آنها اطمینان حاصل شود. از طریق تکرار، دانش‌آموز این شانس را دارد که با عبور دوباره از مراحل انضباط، کارمای انباشته شده را پاک کند.

همسویی با کل و وعده بهشت

ارتقای آگاهی دانش‌آموزانی که توسط درس‌های شب قطبی شده‌اند - که در این ساعت به "تصاویر تراشیده" شب خدمت می‌کنند و نمایانگر جدایی‌هایی از کل هستند - تنها با همسویی با کل

از طریق این همسویی و رشد در با رسیدن به آگاهی، دانش‌آموز دوباره معنای خود را در خلقت خواهد یافت، نیمه خود را خواهد شناخت و به 3 دوره بهشت روی زمین (صعود دواپارا، ترتا و ساتیا) دسترسی خواهد داشت. در طول این فاصله "روز"، آنها می‌توانند خود و جهان را از طریق دیدگاه این شکل انسانی کاوش کنند و قبل از فارغ‌التحصیلی از این شکل انسانی مدرسه سیاره‌ای ما، به تسلط کامل برسند.

دروازه بهشت (گذار 7 ساله): ما در پنجره 7 ساله حیاتی هستیم که "دروازه بهشت" را مشخص می‌کند و از نظر تئوری در 26 این ماه به پایان می‌رسد.

با این حال، به دلیل عدم اتحاد الهی در این دروازه‌ها، تعالی آنی نیست، بلکه... مترقی.

کالیبراسیون ۲۰۰ ساله: در طول دو قرن آینده، سطح هوشیاری به تدریج افزایش می‌یابد.

این فاصله برای مقاومت اشکال در برابر فرکانس جدید ضروری است:

مذکر (+): از ۲۵٪ به آستانه ۵۰٪ افزایش می‌یابد.

مؤنث (-): از ۰٪ به آستانه ۲۵٪ افزایش می‌یابد.

در پایان این ۲۰۰ سال، ما یک دوره گذار جزئی را تجربه خواهیم کرد که قطعاً ورود دانش‌آموزان به عصر برنز را مهر و موم خواهد کرد. (دواپارا یوگا).

نقش «بابا نوئل» را در این شب سال بزرگ فراموش نکنیم. او برای بچه‌ها (دانش‌آموزان) هدایای بی‌شماری آورد: تمام پادشاهی‌ها، موشک‌ها، سفینه‌های فضایی، ماشین‌ها و هر چیزی که آنها می‌خواستند تا وقت خود را در تاریکی پر کنند. اما اکنون، با فرا رسیدن صبح، بچه‌ها کم‌کم از خواب بیدار می‌شوند و با لبخندی تلخ و شیرین متوجه می‌شوند که تمام «اسباب‌بازی‌های» آنها فقط همین هستند: اسباب‌بازی. آنها به فرآیند یادگیری خدمت کردند، اما نمی‌توانند جایگزین واقعیت زنده روح و وحدت شوند.

یادداشت‌های سرمقاله:
این مقاله یک سند زنده است که در حال حاضر در حال توسعه است. در حالی که ترجمه خودکار دسترسی را فراهم می‌کند، مفاهیم ظریف ممکن است برای دقت فلسفی کامل نیاز به مراجعه به نسخه اصلی رومانیایی/ داسیایی داشته باشند.