view_headlineاز جنبه‌های خودِ الهی: عشق

نویسنده: Costin
1x

رمز انسجام کیهانی


پیش از آنکه دانشجوی این سطح بتواند اتحاد، شهود، دپلاریزاسیون یا اراده آزاد را درک کند، باید نیروی بنیادی زیربنای تمام آفرینش‌های خورشیدی را درک کند: عشق .

این عشق انسانی نیست که توسط اعصار تاریکی مشروط یا شکسته شده باشد.


بلکه عشق خورشیدی – اصل ارتعاشی که به خورشید اجازه داده است اشکال، آگاهی‌ها و چرخه‌های تکامل را در این بخش از کیهان به وجود آورد.


🌞 عشق خورشیدی: رمز انسجام کیهانی


عشق قدیمی‌ترین و عمیق‌ترین جنبه‌ی خودِ الهی است. در این مدرسه‌ی سیاره‌ای، هر دانش‌آموز جرقه‌ای از آگاهی خورشیدی – پدر حیات در این بخش از کیهان ماست. این جرقه توسط عشق بی‌قید و شرط او برای همه‌ی فرزندانش، که توسط همه‌ی اشکال حیات نشان داده می‌شوند، حفظ می‌شود.


عشق کد ارتعاشی است که کل را در کنار هم نگه می‌دارد و هدیه‌ای از جانب خالق (خورشید) به همه فرزندانش در همه اشکال است.


عشق یک احساس نیست


🔸 عشق: احساس، وابستگی، میل یا نیاز نیست.

🔸 عشق عبارت است از: کد ارتعاشی که کل را در کنار هم نگه می‌دارد. این میدان خورشید، نفس آفرینش، ارتباط طبیعی بین همه اشکال این مکتب سیاره‌ای است.


عشق حالتی است که شما در آن کامل هستید:

🔸 شما نمی‌جنگید و تقسیم نمی‌شوید.

🔸 شما طرف هیچ‌کس را نمی‌گیرید.

🔸 شما خودتان را به خاطر یک قطعه یا اعتبارسنجی نمی‌فروشید.

🔸 جهت (شمال) را گم نکنید.


🌑 فساد رمز در شب سال بزرگ


در طول شب سال بزرگ، نزول ارتعاشی برای آزمایش جداسازی ضروری بود. این نزول، رمز خورشیدی عشق را تحریف کرد:

حالت خورشیدی (روز سال بزرگ) تحریف (شب سال بزرگ)
عشق (حالت هستی) دلبستگی (وابستگی و تملک)
عشق (بی‌قید و شرط) قاچاق عاطفی (رنج کشیدن به عنوان شکلی از تماس)
اتحاد (شمال-جنوب) جدایی (این توهم که عشق از "بیرون" می‌آید)

در تاریکی، دانش‌آموز فراموش کرد که عشق یک حالت درونی، یک کد شخصی است. او آن را در بیرون جستجو کرد: در یک شریک، در یک گروه، در تأیید، و شدت عاطفی را با نیروی منسجم عشق اشتباه گرفت.


3. ☀️ عشق به عنوان یک نگرش خورشیدی


عشق نگرش خورشید نسبت به خلقتش است. خورشید، به عنوان تجلی عشق الهی:

🔸 درخواست نمی‌کند و در عوض انتظار چیزی ندارد.

🔸 بر سر مذاکره نمی‌کند و سازش نمی‌کند.

🔸 از نور خود به خاطر شخص دیگری دست نمی‌کشد.

🔸 نور را ارائه می‌دهد زیرا است.


وقتی شاگرد به یاد می‌آورد که عشق، این حالت درونی تزلزل‌ناپذیر است، به طور طبیعی از ارتعاشات پایین: ترس، درام، حسادت، کنترل و دستکاری، خارج می‌شود. عشق به آفرینش نمی‌تواند در ارتعاشات پایین وجود داشته باشد، زیرا دیدگاه نسبت به خود تحریف شده است.


۴. 💖 اتحاد ستون‌ها: عشق در عمل


عشق میدان کاملی است که در آن دو قطب خلقت (شمال و جنوب) بدون درگیری متحد می‌شوند و به اتحاد الهی دست می‌یابند: ستون خورشیدی (مذکر / شمال) + ستون قمری (مونث / جنوب) = بازآفرینی عشق سیاره‌ای: حقیقت، جهت، ساختار، پذیرش، خرد، گسترش، تمامیت و حضور.


ستون خورشید (مرد / شمال) ستون ماه (زن / جنوب)
نور را هدایت می‌کند باعث می‌شود نور شکل بگیرد
شهود مشترک شهود مشترک
محافظت از کل تغذیه کل
ایجاد تعادل متقابل ایجاد تعادل متقابل

اتحاد U با ورود به شب بزرگ از هم می‌پاشد. سال به دلیل فراموشی.


5. 🚀 عشق – موتور تکامل خورشیدی


عشق نیروی محرکه مکتب سیاره‌ای است:

🔸 اراده آزاد سپر است.

🔸 شهود راهنما است.

🔸 دپلاریزاسیون راه است.

🔸 عشق موتور است.


عشق سوختی است که:

🔸 فعال کننده دی ان ای خورشیدی .

🔸 ترس ها را از بین می برد و تضادها را التیام می بخشد.

🔸 نظم الهی را در دانش‌آموز حفظ کنید.


بدون عشق، تکامل غیرممکن است. با عشق، تکامل اجتناب‌ناپذیر است.


ورود به روز سال بزرگ


در سپیده دم عصر جدید، دانش آموز ارتعاش کل را احساس می کند: حافظه خورشیدی بازمی گردد و ارتباط مذکر-مونث التیام می یابد. عشق دیگر آموزش داده نمی شود؛ عشق را باید به خاطر سپرد.

زیستن با عشق یعنی وفادار بودن به خورشید درون :

🔸 در حقیقت بودن و جهت خود را حفظ کردن.

🔸 خود را نفروشیدن، قدرت خود را از دست ندادن و با خود نجنگیدن.

🔸 دوست داشتن بدون از دست دادن خود.


عشق الهی آن احساسی نیست که شما نسبت به کسی دارید . عشق توانایی ذاتی شما برای درک تمام آفرینش و سطح هر دانش‌آموز است. عشق کسی است که شما به آن تبدیل می‌شوید.


یادداشت‌های سرمقاله:
این مقاله یک سند زنده است که در حال حاضر در حال توسعه است. در حالی که ترجمه خودکار دسترسی را فراهم می‌کند، مفاهیم ظریف ممکن است برای دقت فلسفی کامل نیاز به مراجعه به نسخه اصلی رومانیایی/ داسیایی داشته باشند.


انتخاب صدا برای خواندن
یادداشت: برای کیفیت بهتر در زبان رومانیایی، بسته‌های صوتی رومانیایی را در سیستم عامل خود نصب کنید (تنظیمات ویندوز > زمان و زبان > گفتار).