view_headlineHet begin van het einde van Vormen van Duisternis

De periode van planetaire transitie die we doormaken is niet nieuw.

Voor een ziel die de cycli van het Grote Jaar al eerder heeft meegemaakt, is deze fase niet moeilijk, maar natuurlijk.

Wat het ingewikkeld maakt, zijn de gebeeldhouwde gezichten die door de studenten van deze vorm zijn gemaakt tijdens de Nacht van het Grote Jaar – vormen geboren uit angst, misverstand en de beperkingen van uitgedoofd bewustzijn.

Deze gebeeldhouwde gezichten, die bedoeld waren om hogere betekenissen te weerspiegelen, zijn in feite onderverdelingen van de onderverdelingen van het Grote Geheel van de Stam der Mensheid, de stam waartoe we allemaal behoren als een vorm van bewustzijn binnen deze planetaire school.

Op de Dag van het Grote Jaar herenigen deze divisies zich in de vier oerstammen: Ochtend, Dag, Zonsondergang en Nacht.

Na meer dan 2400 jaar doorgebracht te hebben in de Nacht van het Grote Jaar, staat de mensheid opnieuw – na 24.000 jaar – aan de poorten van de Hemel, op het uur dat de Zon opkomt en de Ochtend van het Grote Jaar begint.

Dit uur luidt de verandering der tijden in en opent de eerste grote drempel van de Schepping, een selectie gebaseerd op het bewustzijnsniveau van de leerlingen.

Het falen Het begrijpen van deze overgang heeft geleid tot de planetaire wanorde die we vandaag de dag waarnemen.

Deze gebeeldhouwde vormen, die geen legitimiteit hebben in de orde van de Schepping, hebben structuren voortgebracht die niet thuishoren op de Dag van het Grote Jaar.

We bevinden ons in het Jaar des Heren 1207, en deze scheppingen bestaan nog niet vanuit het perspectief van de heilige tijd – vandaar hun verval en de moeilijke lessen waarin de studenten van deze vorm nu gevangen zitten.

De veranderende tijden vragen om de afstemming van de Schepping op haar betekenis.

De vier grote Stammen – Oost, Noord, West en Zuid – worden opgeroepen om opnieuw één enkele Mensenstam te vormen. Geen enkele stam mag aanspraak maken op het land van een andere, want het land behoort toe aan de planetaire school, niet aan vergankelijke vormen. De leerlingen van de menselijke vorm hebben een geavanceerd bewustzijnsniveau bereikt, waardoor ze in deze vorm konden incarneren. Toch werd de betekenis van deze vorm verkeerd begrepen tijdens de Nacht van het Grote Jaar, toen het licht werd gedoofd en de rol ervan omgekeerd werd waargenomen. De onrust van de mensheid komt voort uit een verkeerde afstemming op de betekenis van de Schepping. in deze sector van het Universum – een betekenis die de hereniging van de vier stammen tot één menselijke beschaving vereist.

Het blokkeren van de Hemelse Boodschapper, dat wil zeggen de dag van het grote jaar, hielp de richtingloze schepping niet, omdat het nog meer chaos en onzin in de hele schepping genereerde.

Studenten die barrières tegen de schepping hebben opgeworpen, hebben zichzelf gevangen in hun eigen lessen en houden de duisternis over de wereld in stand.

Onbewust hebben ze vormen gecreëerd die niet uit waarheid voortkomen, maar uit angst, controle en de beperkingen van de nacht. bewustzijn.

Zo is het begrip goddelijke wet verlaagd tot het niveau van wetten die worden geïnterpreteerd door studenten die hun eigen Zelf niet kennen, maar toch regels opleggen aan andere vormen.

Door deze afdaling is het heilige gevoel van orde verloren gegaan, en wat bedoeld was als licht is een blokkade geworden binnen de Schepping.

Goddelijke wet – universeel en heilig – is gereduceerd tot externe, straffende regels, vergelijkbaar met louter boetes.

Deze degradatie van betekenis is een diepgaande misleiding, want goddelijke wet kan niet worden gereduceerd tot de constructies van de misleiden. vormen van de Grote Nacht.

Deze gebeeldhouwde gezichten kunnen de duisternis binnen de planetaire school niet langer in stand houden.

Wat we vandaag zien, is de voltooiing van de vormen van duisternis – de ontbinding van structuren die in de Nacht zijn gecreëerd, die geen legitimiteit hebben in de Dag van het Grote Jaar en niet kunnen voortbestaan in de tijdperken van licht.

De crisis van de mensheid verergert wanneer deze vormen kunstmatig in stand worden gehouden en de kudde van de Schepper verstrikt raakt in hun lessen.

De meeste studenten blijven gepolariseerd door deze vormen en dienen onbewust de duisternis van de Nacht.

Op het niveau van de Schepping is de ontbinding van de duisternis natuurlijk.

Studenten zijn er al van op de hoogte gesteld dat deze vormen niet kunnen doorstromen naar de Dag van het Grote Jaar.

Wat we nu zien, is het begin van hun einde.

De genezing van de wereld kan alleen plaatsvinden door de herintegratie van de Schepping – de hereniging van de vier oerstammen tot één enkele Stam van Mens.

Elk ander pad leidt naar chaos, want in deze overgangsperiode is afstemming met het Zelf – niet met externe vormen van duisternis – vereist.

Als planetaire school biedt deze wereld studenten de vrijheid om te leren en te kiezen.

Na 2400 jaar van keuzes die buiten zichzelf zijn gemaakt, vraagt deze periode om een terugkeer naar binnen – naar de heelheid van zelf en wereld.

Maar heelheid kan niet worden afgedwongen.

Kennis van de veranderende tijden werd achtergelaten achter om de versterking van chaos te voorkomen.

Maar de blokkades die zijn gecreëerd door de gebeeldhouwde gezichten – door middel van platforms, structuren en invloeden – hebben studenten ervan weerhouden de duisternis te zien waarin ze leven.

Totdat ze deze duisternis begrijpen, zal de mensheid verder in chaos worden gedreven door degenen die de blokkade hebben opgeworpen.

Tijdens de Nacht van het Grote Jaar is een verkeerde uitlijning met het innerlijke Noorden natuurlijk.

In het tijdperk van herintegratie keert de Schepping terug naar haar natuurlijke orde, en wordt bewustzijn niet langer gemeten in geld, maar in innerlijk licht – een licht dat dimt en oplicht in het ritme van het Grote Jaar.

Het is de vrije wil van de studenten om zich af te stemmen op het Noorden – het mannelijke archetype van vorm – en hun lessen in dit leven af te sluiten.

Degenen die dat niet doen, zullen gevangen blijven in de lessen van de gebeeldhouwde gezichten, op een laag bewustzijnsniveau, verdeeld, angstig en zonder betekenis in de Schepping.

Het beëindigen van dit leven op een laag bewustzijnsniveau zal hen beletten te incarneren in de volgende zes tijdperken, want de lessen van de duisternis kunnen niet worden meegenomen naar de Dag van het Grote Jaar.

De student zal hebben wachten tot de volgende Nacht om deze lessen te voltooien.

Dit gebeurt omdat ze hun eigen Zelf niet hebben gevolgd en hun innerlijk licht hebben vervangen door het uiterlijke licht van de gebeeldhouwde vormen.

De terugkeer naar heelheid behoort uitsluitend toe aan de leerlingen.

En wat we vandaag zien, zijn de lessen die onrecht, angst en de schaduwzijden van de Schepping onthullen.

De legers van de Hemel dragen geen wapens, maar betekenis.

De legers van de Nacht dragen geen macht, maar lessen.

En in dit uur van het Grote Jaar keert de betekenis terug naar de Hemel, en keren de lessen terug naar hen die ze hebben geschapen.

Breng de Schepping terug naar de waarheid, naar de Stam van de Mens.

De keuze is aan jou.

Redactionele notities:
Dit artikel is een levend document dat momenteel in ontwikkeling is. Hoewel geautomatiseerde vertaling toegankelijkheid biedt, kunnen genuanceerde concepten consultatie vereisen van de originele Roemeens/Dacische versie voor volledige filosofische precisie.