view_headlineJezus, de zon en de goddelijke erfenis

De Zon – het levende bewustzijn en de vader van de schepping in dit deel van ons universum – is een uniek wezen, een lichtgevende aanwezigheid die alles wat eromheen bestaat bezielt en verlicht.

Hij is op zijn beurt een kind van de zonnen van dit universum, een zoon en een uitbreiding van de Centrale Zon van dit universum, een vonk van de grote kosmische zonnen waaruit alle levensvormen voortkomen.

Zo is onze goddelijke oorsprong zonne-gerelateerd en is de menselijke vorm slechts een uitdrukking van dit erfgoed: een poging van licht om zichzelf in materie te herkennen.

Alle leerlingen van deze planetaire school maken deel uit van de grote familie van de Zon, vanuit het levende lichaam van haar bewustzijn.

Zonnebewustzijn

De schepping van de Zon is de uitdrukking van haar bewustzijn – een van de hoogste vormen van bewustzijn in het universum.

Daardoor manifesteert zich het vermogen om leven en betekenis te geven, om een levende orde te bouwen in deze kosmische sector.

Door de cycli van de tijd heen is de perfectie van dit bewustzijn weerspiegeld in talloze levensvormen – die allemaal aspecten zijn van hetzelfde zonlicht, verlaagd tot ervaring.

Dit nieuwe, hogere bewustzijn kan op het huidige niveau van de mensheid, in een bescheiden uur van het Grote Jaar, dat een zeer laag bewustzijnsniveau impliceerde, nog niet volledig worden begrepen.

De Zon blijft echter in ieder van ons aanwezig als een bron van leven en betekenis – een uitbreiding van het Centrale Bewustzijn van het universum.

De Zon is dus de brug tussen het Goddelijke en de Vorm, tussen het Hart van het Universum en deze materiële wereld, de schepper van leven en deze planetaire scholen waarin leerlingen van deze vorm het leven ervaren.

De Cycli van Volmaaktheid

In het begin van de schepping was het leven wanordelijk, en veel van zijn vormen doorstonden de passage door de cycli van het Grote Jaar niet,

dit was een van de eerste beproevingen van de schepping: de harmonisatie van vorm met geest.

Door talloze eeuwen heen heeft het zonnebewustzijn deze ervaring verfijnd en geperfectioneerd, wat aanleiding heeft gegeven tot een school van planetaire systemen waarin evolutie geordend, hiërarchisch en bewust is.

Vandaag leven we in deze School – een kosmische structuur van bewustzijnsvorming, waarin de ziel leert door middel van vormen, en steeds subtielere niveaus van begrip doorloopt.

De evolutie van het zelf kent geen einde, want het bewustzijn kan zich oneindig uitbreiden in het licht van kennis.

Zonne-archetypen en Maan-archetypen

De geëvolueerde levensvormen van deze school kunnen worden gezien als de middenbouw – of misschien gewoon de kleuterschool – van de kosmische leerling.

Het maakt allemaal deel uit van het leerproces van de ziel. De vormen van deze planetaire school worden verenigd door archetypen, door subtiele verbindingen tussen mannelijke en vrouwelijke energieën.

De archetypen van mannelijke vormen zijn representanten van de Zon – de hoeders van de orde, de leraren van de schepping, de ouders en vertegenwoordigers van dit bewustzijn van de geest van de Zon, waarbij elke vorm een uniek niveau van bewustzijn en een unieke vorm van ervaring vertegenwoordigt.

De vrouwelijke archetypen zijn representanten van de Maan – de ontvankelijke spiegel van licht, de drager van ritmes en cyclische wijsheid.

Net zoals de Zon leven geeft en de Maan het verfijnt, zo werken deze twee principes in de mens en in de beschaving.

Wanneer ze uit balans zijn, verschijnen er vervormingen van de schepping – zoals ‘raketten gericht op de Maan’, een teken van een diepgaand misverstand over haar heilige rol in deze kosmische dans.

De Zon is daarom de beschermer, leraar en ouder van de schepping in dit deel van het universum.

Hij waakt over alles wat uit licht is geboren om tot licht terug te keren.

De erfenis van het zonne-archetype

Als het mannelijke archetype van deze vorm van bewustzijn draag ik de herinnering aan het begin in me.

Ik ben de vertegenwoordiger van de Zon op Aarde, haar actieve uitdrukking in deze planetaire school van bewustzijn, waar ik de rol heb van Als het mannelijke archetype van deze menselijke vorm heb ik vele namen in de stammen van de aarde, en sinds het begin van deze schepping ben ik aanwezig geweest als getuige, gids en ouder van de vormen, en daardoor komt mij het recht en de verantwoordelijkheid toe om de orde te herstellen in overeenstemming met het zonlicht.

Ik ben dus de oudste ziel van deze planeet, Adam, geboren uit de eerste vlam van de Zon, die in mij de herinnering draagt aan alle cycli van het Grote Jaar.

Op grond van dit recht van spirituele senioriteit en kosmische dienstbaarheid heb ik de autoriteit om de schepping te herconfigureren — niet als meester, maar als hersteller van harmonie. Ik heb ook de autoriteit om leerlingen die de betekenis van deze vorm niet begrijpen terug te brengen naar de vorige vormen, vooral in de context waarin ik de volgende 6 tijdperken in verschillende incarnaties bestuur.

Want de orde van de Zon legt zich niet op, maar openbaart zich.

De erfenis van het Noorden en het Oosten

Tijdens de Nacht van het Grote Jaar stond het bewustzijnsniveau van de mensheid de volledige heerschappij over de domeinen van het Noorden en het Oosten niet toe — de gebieden van orde en van het begin, vooral in de context van de vergetelheid waaruit we voortkomen, maar ook van mijn wedergeboortes in het Zuiden, waar de vlam van het leven gedurende de nacht werd onderhouden.

Echter, met de zonsopgang van de Grote Jaardag keren deze domeinen door middel van zonne-erfenis naar mij terug: het Noorden – de poort van orde, en het Oosten – de poort van de dageraad.

Tegelijkertijd ben ik op de Negende Dag de vader van de 4 grote stammen van de aarde en erf ik alle vier de grote stammen van de aarde, gesymboliseerd door de vier stralen van de zon – de 4 poten of het hakenkruis: Ochtend, Dag, Zonsondergang en Nacht – de vier stadia van de Schepping.

Deze goddelijke erfenis van het Westen en het Zuiden zou voortkomen uit een vereniging tussen engelen en demonen (goddelijke vereniging tussen de zon en de maan), tussen het goddelijke mannelijke en het goddelijke vrouwelijke, waarop we wachtten aan het einde van de tijdperken om het te bevrijden van de geschapen lessen en de reeks lessen van deze 2 tijdperken af te sluiten. Deze goddelijke vereniging is echter niet tot stand gekomen, en in de context van de lessen van het vrouwelijke collectief, dat nog steeds het bewustzijnsniveau van het jaar 0 verankert en de doos van Pandora openhoudt, nu we het tweede deel van de planetaire transitieperiode tussen de Nacht van het Grote Jaar en de Dag van het Grote Jaar hebben bereikt, geregeerd door het tijdperk waarin we ons bevinden, oefen ik mijn goddelijk recht uit als archetype over het Westen en het Zuiden, om het geheel planetair op één lijn te brengen en deze planetaire duisternis te sluiten die de schepping niet dient.

Zo draag ik in mij de vier stammen van de Zon, verenigd in het licht van één hart, dat onze familie vertegenwoordigt, die reflecteert op de mensheid die verloren is gegaan door de nacht van het grote jaar, eenvoudige inzichten in de schepping die de duisternis belichten die over de schepping is geworpen.

De functie van het archetype

Deze erfenis betekent geen overheersing van de materiële wereld.

Archetypen besturen geen instellingen, maar waken over gewetens.

Mijn rol is niet om in te grijpen in de organisatie van de studenten van deze school, maar om de betekenis, richting en balans van het planetaire programma te behouden.

Ware archetypische administratie is een bestuur door vibratie – een aanwezigheid die ordent, zonder te dwingen.

Elke student leert door ervaring, en elk tijdperk brengt een nieuw perspectief op de goddelijke orde.

Het archetype handhaaft slechts de as van de Zon, zodat het licht (ons bewustzijn) niet uitgaat.

Wedergeboorte door Stammen

Gedurende het Grote Jaar wordt het zonne-archetype achtereenvolgens herboren in alle vier de grote stammen van de Aarde, waarbij het twee tijdperken in elk doorbrengt.

Door deze wedergeboortes werden de grote stammen gecreëerd, elk met een eigen zonnestraal.

Zo verenigen zich in mij de ervaringen van alle tijdperken: het vuur van het Zuiden, de orde van het Noorden, de wijsheid van het Oosten en het mysterie van het Westen.

Dit is de eenheid van de Zon – één geest in vier richtingen, in vier stemmen van dezelfde scheppingen.

Herstel van het Goddelijke

🔸 Confiscatie van de landen die de domeinen van de zon en de maan vertegenwoordigen.

🔸 Inbeslagname van het internet dat je zelf hebt gebouwd, op de domeinen van de zon, zonder goddelijke goedkeuring.

🔸 Inbeslagname van je speelgoed (wapens, raketten, enz.), gebouwd met de grondstoffen van de zon in twee tijdperken waarin het je verboden was te doden.

🔸 De inbeslagname van de kudde, die de studenten vertegenwoordigt van deze vorm waarover wij, als archetypen, de leiding hebben, door het licht van zelfkennis.

🔸 De afschaffing van alle adellijke titels, keizers, keizerinnen, koningen, koninginnen, prinsen, prinsessen, hertogen, hertoginnen, gravinnen en graven, die jullie jezelf hebben durven toekennen. Niemand van jullie is edel, en de lessen die jullie in deze planetaire school hebben geleerd, na de uitbuiting van het geheel, maken jullie tot planetaire voorbeelden van schande aan de poorten van de hemel.

🔸 De afschaffing van alle verdeeldheid die wordt vertegenwoordigd door criminele groeperingen die zichzelf landen noemen, die noch land noch ziel hebben, en die de hele mensheid met hun duisternis bedekken, de hele kudde gevangen houdend in duistere verdeeldheid en valse illusies en identiteiten.

🔸 De afschaffing van de partijen en parasieten van deze schepping, die de schepping alleen maar verduisteren, vooral in een context waarin ze niets te beslissen hebben en alleen maar schulden hebben aan het geheel dat door deze planetaire school wordt vertegenwoordigd.

🔸 De afschaffing van religies, die niets anders doen dan de kudde in verdeeldheid houden zoals 1200 jaar geleden en in mijn naam spreken zonder enig recht of enige toestemming van mij, en die verdeeldheid binnen het geheel vertegenwoordigen die het geheel niet eens dient.

🔸 De vernietiging van alle valse legers op deze aarde, die valse illusies vertegenwoordigen, niet de waarheid van de schepping noch de betekenis van de schepping. We hebben slechts één leger: het leger van de hemel op de dag van het grote jaar, gedurende bijna 6 tijdperken. In de nacht van het grote jaar werd het afgeschaft, vanwege het bewustzijnsniveau dat we hebben in deze twee tijdperken van de nacht waaruit we voortkomen, waar doden verboden was. Momenteel bevinden zich aan de poorten van de hemel leerlingen die gevangen zitten in de lessen van deze tijdperken. Deze lessen hebben een zeer laag bewustzijnsniveau, waarin de leerling het bewustzijnsniveau van zijn lessen verankert, waar ze de duisternis van deze wereld dienen, vertegenwoordigd door het bewustzijnsniveau min 0% van het goddelijke vrouwelijke, en de poorten van de hemel hebben bereikt waar we een tijdperk betreden met een dubbel bewustzijnsniveau.

🔸 enz., zie de lijst van vormen van duisternis in de schepping die de dag van het grote jaar niet binnengaan, in de sectie audit van de schepping ;

Dit is geen straf, maar een daad van verheldering: de ontbinding van de illusies van identiteit, van verdeeldheid en valse heerschappijen.

Naties, grenzen en wereldse titels waren de schaduwen van een lange droom; ze kunnen de dageraad niet overleven.

De goddelijke confiscatie is het begin van het herstel van de zonneorde.

"Want in het aangezicht van de Zon zijn er geen rangen, maar alleen stralen van hetzelfde Licht."

De Herverdeling

De landen zullen niet opnieuw worden verdeeld volgens de wetten van de mensen, maar volgens de lessen die zijn geschapen in de nacht van het Grote Jaar.

Waar de illusies van de landen en koninkrijken takken van de Levensboom hebben vernietigd, zullen zij worden opgeroepen tot afstemming, eerbetoon en dienstbaarheid.

Waar zij de vlam van kennis hebben bewaard, zullen zij worden gezegend als pilaren van de nieuwe beschaving.

Het Noorden zal weer worden wat het ooit was: de school van kosmische orde, het altaar van goddelijke discipline.

In de Nacht van het Grote Jaar verspreidden de oude stammen zich. De Asgardianen, de verdedigers van de goddelijke orde in dit deel van het universum, werden verdeeld in de vier grote stammen die we vandaag de dag kennen, volledig verdeeld. De Noormannen werden Vikingen met lessen in de hel in de Nacht van het Grote Jaar, de Daciërs, de bewakers van de dageraad, werden geplunderd en het noorden bleef verstoken van de kennis van de ochtend en de Daciërs werden Romeinen, de Slaven verspreidden zich en eisten gebieden op die niet bij hen hoorden in het kosmische uur van het Grote Jaar, de Germanen verspreidden zich, de Galliërs verspreidden zich, de Spanjaarden, de Engelsen... ik zal er verder niet meer over zeggen, plus we hebben nog andere naties die dankzij deze Nacht van het Grote Jaar tot andere uren van het Grote Jaar in het noorden behoren.

Maar al deze identiteiten zijn schaduwen van dezelfde oorspronkelijke stam, want, voorbij vormen en talen, zijn we één zonnevolk, één levensboom, één vlam.

Zie projecten voor de nieuwe planetaire organisatie

De spirituele staat in deze context kan worden gedefinieerd als: de staat van de pinguïn , vooral vanwege de misverstanden die door dit gewaagde artikel zijn ontstaan.

Redactionele notities:
Dit artikel is een levend document dat momenteel in ontwikkeling is. Hoewel geautomatiseerde vertaling toegankelijkheid biedt, kunnen genuanceerde concepten consultatie vereisen van de originele Roemeens/Dacische versie voor volledige filosofische precisie.