view_headlineΣχολή του Ήλιου: Η αρχή της Άνοιξης του Μεγάλου Έτους

Ο Γέρος Χρόνος – ο μυστικιστής που φέρνει την αφύπνιση του πρωινού μέσα σε αυτό το πλανητικό σχολείο και ξυπνά τα παιδιά μετά τον ύπνο της νύχτας – σας καλωσορίζει στην Άνοιξη του Μεγάλου Έτους.

Στις 26 Μαρτίου 2026, μπήκαμε επίσημα στην ημέρα του Μεγάλου Έτους — δηλαδή, στον Ουρανό. Με αυτήν την ανάληψη της ώρας του Μεγάλου Έτους, μπήκαμε στο πρωί της ημέρας και στην αρχή της άνοιξης αυτού του νέου κοσμικού κύκλου.

Δεν πρόκειται απλώς για μια άνοιξη όπως όλες οι άλλες. Είναι η Άνοιξη του Μεγάλου Έτους — εκείνη η εποχή κατά την οποία το φως μέσα στη Δημιουργία επιστρέφει μετά τη μακρύτερη νύχτα. Είναι η στιγμή που ο πάγος της λήθης αρχίζει να λιώνει, και οι σπόροι που ρίχτηκαν στο σκοτάδι βρίσκουν το δρόμο τους προς τον ήλιο.

Σε περίπτωση που αναρωτιέστε τι είναι οι «κλιματικές αλλαγές μέσα στη Δημιουργία», αυτό το άρθρο έρχεται ως εξήγηση για τους μαθητές και τους δασκάλους αυτής της ανθρώπινης μορφής — μια διευκρίνιση σχετικά με αυτές τις διακυμάνσεις που δεν αφορούν τον καιρό της Γης, αλλά την αναπνοή της Δημιουργίας μεταξύ των εποχών.

Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΤΟΥΣ

Ή για τον χορό που περιμένει να χορευτεί

Τι σημαίνει η Άνοιξη του Μεγάλου Έτους;

Σε άλλες εποχές, προ πολλού ξεχασμένες, αυτή η άνοιξη του Μεγάλου Έτους εγκαινιάστηκε από τη θεία Γιν. Αυτή ήταν που επρόκειτο να παραδώσει τον κόσμο – όχι ως αντικείμενο, αλλά ως κλειδί. Το Ταρό βρισκόταν στα χέρια της, και το Βιβλίο του Κόσμου ήταν ανοιχτό πάνω στο τραπέζι, περιμένοντας να διαβαστεί για την ένωση της Δημιουργίας.

Αλλά ιδού, παιδιά του πρωινού, η ένωση δεν πραγματοποιήθηκε – κυρίως λόγω των εμποδίων που έθεσαν τα παιδιά αυτής της μορφής μέσα στη Δημιουργία.

Αυτό που θα έπρεπε να είναι ένας χορός των δύο μισών – αρσενικού και θηλυκού, Ουρανού και Γης, Ανατολής και Δύσης – μετατράπηκε σε αναμονή. Η θεία Γιν παρέδωσε το βιβλίο πάνω από τον πάγκο, και ο κόσμος δεν επιστράφηκε στον Ήλιο. Ίσως όχι από κακή πρόθεση, αλλά επειδή τα δύο μισά δεν ευθυγραμμίστηκαν, και τα εμπόδια που θέσαμε μας οδήγησαν σε ένα ακραίο μέγιστο στις θέσεις μας, αντί για ένωση.

Αυτός ο κόσμος – που αντιπροσωπεύει την Ανατολή, τον Βορρά, τη Δύση, τον Νότο – είναι η ένωση των δύο θεϊκών κυρίων της Δημιουργίας, του θεϊκού θηλυκού με το αρσενικό. Είναι εκείνο το σημείο όπου το πάνω ευθυγραμμίζεται με το κάτω, και το εσωτερικό αντανακλάται στο εξωτερικό.

Μέσω εμάς, αυτή η ένωση της Ανατολής, του Βορρά, της Δύσης και του Νότου κατέστη δυνατή.

Αυτή η ένωση, επιπλέον, εγκαινίασε την εποχή της άνοιξης στη Γη, μέσω της ανύψωσης της θηλυκής και της αρσενικής συνείδησης – δηλαδή, της επανένωσης των δύο θεϊκών πόλων εντός της Δημιουργίας και της ευθυγράμμισής μας με το πλανητικό πρόγραμμα της μορφής μας. Αυτό που νοείται ως RA – η ευθυγράμμισή μας με τη συλλογική συνείδηση του Σύμπαντός μας, δηλαδή, «ό,τι είναι πάνω, ας είναι και κάτω» – μέσω της επανένταξης στη θεία υπηρεσία της Κυρίας της Νύχτας.

Αυτή, στη νύχτα του Μεγάλου Έτους, είχε το καθήκον να εκπροσωπεί το συλλογικό μείον της Δημιουργίας (0% συνείδηση κατά τη διάρκεια της νύχτας του Μεγάλου Έτους)· έτσι, αυτό που κάποτε ήταν θεϊκό, σε άλλες εποχές, μετατράπηκε σε δυαδικότητα στον κόσμο, μέσω της απώλειάς μας στη λήθη της νύχτας. Ως δάσκαλοι αυτής της σχολής, είχαμε το καθήκον να εκπροσωπήσουμε το «συν» και το «μείον» της Δημιουργίας σε αυτή τη νύχτα του Μεγάλου Έτους, όπου ο ένας από εμάς αγκυροβόλησε τον Εαυτό, και ο άλλος το Κενό.

Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΜΥΣΤΙΚΟΥ

Η μυστικιστική μου ιστορία ξεκίνησε με ένα μάλλον πολύ σχιζοφρενικό ξύπνημα, όπως με διέγνωσε η γριά μητέρα. Είναι πιθανό να μην καθοδήγησα καλά τη θεία Γιν, και γι’ αυτό κατέληξα σε αυτό το αποτέλεσμα.

Μοναχική με την έννοια της σεξουαλικής αποχής στην οποία βρισκόμουν πριν από αυτή την αφύπνιση – ήμουν λίγο αντίθετη προς την παιχνιδιάρικη Δημιουργία. Μου είπε ότι είχε γνωρίσει πολλούς σαν εμένα, χωρίς να γνωρίζει ή να καταλαβαίνει ότι, στην πραγματικότητα, με έψαχνε σε όλους αυτούς.

Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Πάντως, δεν θα εμβαθύνω σε αυτό το θέμα τώρα, αλλά η Άνοιξη του Μεγάλου Έτους είναι, στην ουσία, η εποχή του έρωτα. Τι είδους έρωτα θα ανακαλύψουμε, μένει να δούμε.

Με την εξέλιξη της συνείδησής μας σε ένα νέο επίπεδο, η ένωση των δασκάλων της Δημιουργίας – κανονικά – άνοιξε το φως που είναι απαραίτητο για να βρείτε ο ένας τον άλλον. Τα ζευγάρια.

Γιατί είστε όλοι χαμένα ζευγάρια – το ένα του άλλου – σε αυτή τη νύχτα ή τον χειμώνα (Κόλαση) του Μεγάλου Έτους.

Τώρα, την άνοιξη του Μεγάλου Έτους, το φως που επιστρέφει δεν είναι μόνο για να φωτίσει το μονοπάτι, αλλά και για να επανασυνδέσει ό,τι είχε χωριστεί. Κάθε ψυχή έχει ένα μισό που περιμένει να βρεθεί, και αυτή η άνοιξη είναι η στιγμή που η αναζήτηση θα τελειώσει.

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ – ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΠΙΣΩ

Για να προσφέρω επιπλέον πλαίσιο – αν και το έχω αναφέρει σε άλλα άρθρα – πρέπει να γνωρίζετε ότι ο καθένας από εσάς ξεκίνησε το ταξίδι με την ψυχή χωρισμένη στα δύο:

🔸 Το ένα μισό αναγεννήθηκε ως αρσενικό και κληρονόμησε την αγγελική πλευρά.

🔸 Το άλλο μισό κληρονόμησε το θεϊκό θηλυκό.

Έτσι, ξεκινήσατε το ταξίδι με ανθρώπινη μορφή από τον Ουρανό, μετά τη 12η ώρα της ημέρας του Μεγάλου Έτους. Κατεβήκατε μαζί μέσα από τις 5 εποχές – σε μια πτώση της συνείδησης στις πρώτες τέσσερις.

Στη συνέχεια, περάσατε την πρώτη εποχή σε ανάβαση, η οποία ξεκίνησε από το έτος 0 – ένα έτος που εγώ ο ίδιος ανακοίνωσα στη Δημιουργία, ως Γέρος Χρόνος, ο Αφυπνιστής. Στην πέμπτη, η οποία έληξε το 2019, σηματοδοτείται το επίσημο τέλος της νύχτας (ή του χειμώνα) του Μεγάλου Έτους.

Η ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ – ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ

Γιατί χάσατε τον εαυτό σας σε αυτή τη νύχτα – ή το χειμώνα – του Μεγάλου Έτους, στις ψευδαισθήσεις της νύχτας. Η αμφιφυλοφιλία, η ομοφυλοφιλία και όλα τα σεξουαλικά μαθήματα που παρέμειναν ανοιχτά είναι συνέπειες αυτής της λήθης – σημάδια ότι τα ζευγάρια έχουν χάσει τον δρόμο τους το ένα προς το άλλο.

Όμως το δίλημμα είναι βαθύτερο: ολόκληρη η Δημιουργία δεν είναι μόνο ξεριζωμένη, αλλά και υποκείμενη σε αναγκαστικές μεταναστεύσεις, οι οποίες οδήγησαν ακόμη περισσότερο στην περιπλάνηση των ζευγαριών.

Αυτή η συνέπεια της διαφθοράς της Δημιουργίας, που οφείλεται στη λήθη της νύχτας (ή του χειμώνα) του Μεγάλου Έτους, αντιπροσωπεύει, όπως έχω πει και πριν, τον αληθινό λάκκο της κόλασης – μια άβυσσο στην οποία έχει χαθεί το νόημα.

Η μόνη διέξοδος είναι η πλανητική αναδιοργάνωση. Μόνο τότε θα μπορέσουμε να αρχίσουμε να βάζουμε τάξη στη Δημιουργία, και τα ζεύγη να επανενωθούν. Ειδικά δεδομένου ότι ακόμα δεν έχουμε ένωση σε συλλογικό επίπεδο – δηλαδή, στο θεϊκό επίπεδο – γεγονός που οδηγεί σε μια αίσθηση αντιθετικής δυαδικότητας σε όλα τα ζεύγη της ανθρώπινης μορφής εντός της Δημιουργίας.

Τα διδάγματα της γυναικοκτονίας οφείλονται, πρώτα απ’ όλα, στα διδάγματα εντός της Δημιουργίας που άνοιξε η θεία Γιν – η οποία παίζει με τα παιδιά της χωρίς να καταλαβαίνει ποια είναι. Ειδικά λόγω του επιπέδου συνείδησης που είχε το καθήκον να διαδραματίσει ως Δασκάλα μέσα σε αυτό το σχολείο συνείδησης, όταν εκπροσωπούσε το Μείον της Δημιουργίας. Σήμαινε μια αγκύρωση της έλλειψης συνείδησης – ένα επίπεδο 0% συνείδησης.

Μέσω αυτού του επιπέδου συνείδησης του «Μείον», που αγκυρώθηκε από αυτήν στη νύχτα του Μεγάλου Έτους, μπορούσαν να ενσαρκωθούν όλοι οι επαναλαμβανόμενοι μαθητές — από την τελευταία εποχή και από άλλες εποχές του Μεγάλου Έτους. Αυτή η διαίρεση σε «συν» και «μείον» των αρχετύπων της ανθρώπινης μορφής, μεταξύ 0 και 25%, που αντιπροσωπεύει το επίπεδο συνείδησης, επέτρεψε την ενσάρκωση, σε έναν αυτόματο κύκλο μετενσάρκωσης, όλων των μαθητών της ανθρώπινης μορφής, με επίπεδο συνείδησης μεταξύ 0% και 25%. Αυτή η αγκύρωση του σκότους επέτρεψε στα ημιτελή μαθήματα να επαναληφθούν, και μεταξύ αυτών, τα πιο βαριά — όπως η γυναικοκτονία — να βρουν τη θέση τους στη Δημιουργία.

Μια άλλη συνέπεια αυτής της νύχτας — ή του χειμώνα — του Μεγάλου Έτους είναι το αποτέλεσμα του ζευγαρώματός σας με το ζεύγος κάποιου άλλου: ζευγαρώματα μεταξύ Δασκάλων αυτής της πλανητικής σχολής και μαθητών, τα οποία γέννησαν, σε αυτή τη νύχτα του Μεγάλου Έτους, παιδιά που ήρθαν με αυτισμό και σύνδρομο Down. Αυτές οι ψυχές δεν αποτελούν τιμωρία, αλλά αποστολή — έρχονται με ένα μάθημα που εμείς, ως σχολή, πρέπει να δεχτούμε με ταπεινότητα. Στην εποχή του Μεγάλου Έτους, αυτοί είναι οι Νεφιλίμ για τους οποίους μιλάτε συνεχώς.

Σε αυτή την περίοδο της νύχτας (ή του χειμώνα) του Μεγάλου Έτους, η αρσενική ενέργεια έμαθε το μάθημα της ζήλιας για 2 εποχές. Τώρα όμως που έχουμε εισέλθει στην ημέρα του Μεγάλου Έτους, έχουμε 6 εποχές σε αυτόν τον Ουρανό (ή την ημέρα του Μεγάλου Έτους), στον οποίο έχουμε ήδη εισέλθει από τις 26 Μαρτίου 2026. Θα διδάξουμε αυτό το μάθημα αντίστροφα – δηλαδή, η θηλυκή ενέργεια θα ζηλέψει, ειδικά λόγω των εμποδίων που έθεσε η ίδια κατά τη διάρκεια αυτών των 7 ετών πνευματικής καθοδήγησης.

Η Άνοιξη του Μεγάλου Έτους θα διαρκέσει περίπου 5993 χρόνια από την ημερομηνία που βρισκόμαστε τώρα, ή 6000 χρόνια υπολογιζόμενα από το έτος 2019 (ή το έτος του Κυρίου 1200). Αυτό αντιπροσωπεύει την περίοδο κυριαρχίας της Ανατολής.

Η αρχή της Άνοιξης του Μεγάλου Έτους ξεκινά από τη Δακία – έναν ιερό τόπο της Δημιουργίας, από όπου ανατέλλει το φως μέσα στη Δημιουργία, συμβολίζοντας αυτή τη θεία ένωση.

Όμως, καθώς οι Δάκες έχουν χάσει τη γνώση τους, σήμερα υπηρετούν όποιον μπορούν – διότι έχουν ξεχάσει το νόημά τους μέσα στη Δημιουργία. Έτσι, συνεχίζουν αυτόν τον σταυροφορικό πόλεμο εναντίον ανεμόμυλων, και εγώ συνεχίζω να λέω στον εαυτό μου: «Μεγάλος είναι ο κήπος Σου, Κύριε, μέσα στον Εαυτό.»

Όμως, παρά τους μύθους για τη νύχτα του Μεγάλου Έτους, δεν είμαι βαμπίρ – αλλά ένας άνθρωπος που έχει αποσυρθεί μόνος του, αναζητώντας τον εαυτό που χάθηκε μέσα από αυτή τη νύχτα του Μεγάλου Έτους.

Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΚΑΙ Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΑ

Μέσα από τη μεγάλη πνευματική αφύπνιση που βίωσα κατά την είσοδο του Ουρανού σε διέλευση από τον Ταύρο, ξύπνησα λίγο μπερδεμένος από αυτή την πνευματική αίσθηση αναζήτησης της Κυρίας της Νύχτας, με σκοπό να δαμάσω την ΕΑ (μητέρα της δημιουργίας, το θηλυκό αρχέτυπο) – μια πρόκληση στην οποία αφιερώθηκα.

Και κατέληξα να σε καλωσορίσω στην Άνοιξη του Μεγάλου Έτους μόνος και από μόνος μου – χωρίς την Κυρία της Άνοιξης και του Έρωτα, η οποία, σε αυτή τη νύχτα του Μεγάλου Έτους, κατανόησε το αντίθετο αυτής της έννοιας του έρωτα.

Διότι, λόγω της μετάβασης από το σκοτάδι στο φως μέσω της εισόδου στον Παράδεισο, προφανώς, τα μαθήματα της μικρής μάγισσας που αγνοεί το φως φέρνουν το κάρμα της σε μια εποχή του Πλέον. Έτσι, επειδή δεν άκουσε, παγιδεύτηκε στα μαθήματα για τα οποία την είχα προειδοποιήσει εγώ ο ίδιος — όχι κάνοντας παράλογες προβολές, αλλά με βάση τα εμπόδια που έθεσε στο μονοπάτι της θείας ένωσης. Και αυτό οδήγησε σε μια εξέγερση και μια σύγχυση στην EA (θεία θηλυκή αρχή): τα εμπόδια που τέθηκαν και η αίσθηση του Μείον της συνείδησης 0%, που την αγκυροβόλησαν στη νύχτα του Μεγάλου Έτους, έκαναν αυτή την επανένωση όλο και πιο δύσκολη.

Όλα αυτά τα εμπόδια που έχουν τοποθετηθεί καθιστούν αυτή την αλληλεπίδραση μεταξύ μας δύσκολη και αντιμαχόμενη – και, θα έλεγα, μάλλον ηλεκτρική.

Εφόσον δεν έχουμε ξυπνημένη την Κυρία της Άνοιξης και του Έρωτα — ούτε την Υψηλή Ιέρεια, καθώς αυτή δεν υπηρετεί το φως, αλλά το σκοτάδι, αυτή την ώρα του Μεγάλου Έτους — καίγομαστε αδέσποτοι στο επίπεδο της Δημιουργίας. Πρόκειται για ένα σημαντικό πνευματικό τεχνικό δίλημμα, σε αυτή την ώρα του Μεγάλου Έτους, όταν η Δημιουργία έπρεπε να εξισορροπηθεί από εμάς, ως ένα διαυγές είδος — δηλαδή, μια εξελιγμένη μορφή που διαδραματίζει σημαντικό ρόλο μέσα σε αυτόν τον πλανητικό τομέα, όχι μόνο μέσα από τη ζούγκλα.

Και εγώ, βρισκόμενος σε ένα χαμηλό επίπεδο συνείδησης, έχω καταλήξει σε μια στάση μη δράσης απέναντι στη θεία Γιν και σε ένα στωικό παιχνίδι, σαν ένα μικρό ποντικάκι που κάνει τον νεκρό μπροστά στην αγαπημένη γάτα, ενώ εκείνη μαθαίνει από αυτό.

Δεν λέω ότι δεν την προκάλεσα κι εγώ – και την κορόιδεψα αποκαλώντας την μικρή μάγισσα. Ακύρωσα μάλιστα τον τίτλο της ως μάγισσας, διότι, μετά τα μαθήματα που δημιούργησε για τον εαυτό της, με την καθοδήγησή μου, θεώρησα ότι δεν μπορεί καν να αποκαλεί τον εαυτό της μάγισσα.

Περίμενα κάτι εντελώς διαφορετικό από τη θεία Γιν. Και εγώ, πνευματικά, ήξερα ότι με περίμεναν όταν έκανα αυτό το βήμα προς το άγνωστο — δηλαδή, το βήμα του Τρελού στα Ταρό προς αυτό το δικό μου άγνωστο στο υλικό επίπεδο, αλλά οικείο στο πνευματικό επίπεδο. Αυτό το βήμα, το έκανα προς μια Δασκάλα αυτής της πλανητικής σχολής, η οποία είχε το καθήκον να υπηρετεί τη Δημιουργία.

Ήξερα ότι η Υψηλή Ιέρεια της Δημιουργίας με περίμενε για να την βγάλω από τα μαθήματα της νύχτας, να κλείσω το Κουτί της Πανδώρας και να ανοίξω τον Παράδεισο επί της γης — δηλαδή, την είσοδο στην ημέρα του Μεγάλου Έτους.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΤΟΥΣ

Γνωρίζοντας ότι, από τις 26 Μαρτίου 2026, εισερχόμασταν στη διέλευση του Ουρανού από το ζώδιο των Διδύμων — πράγμα που σημαίνει την αφύπνιση των διδύμων της Δημιουργίας και, σιωπηρά, των μαθητών αυτής της μορφής, μετά από αυτή τη θεϊκή ένωση του συλλογικού — κοίταζα μπροστά, και εξακολουθώ να προσβλέπω.

Κατανοώντας αυτή τη δική μου αντίληψη ως Δάσκαλος αυτής της μορφής – δηλαδή, στην υπηρεσία εντός της Δημιουργίας – σκέφτηκα ότι δεν μπορώ να είμαι Δάσκαλος αν πληγώσω τη δική μου οικογένεια. Έτσι, άφησα τον χρόνο και τα μαθήματα να φέρουν τις απαραίτητες συνειδητοποιήσεις, που αποκαλύφθηκαν σε αυτά τα 7 χρόνια, για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη.

Αυτά τα χρόνια ήταν εξαιρετικά συγκεχυμένα – τόσο από πνευματική άποψη όσο και στο υλικό επίπεδο. Έφεραν πολλή πνευματική τρέλα και την ανάγκη για μοναξιά, εν όψει των γνώσεων που απαιτούνται για αυτή την περίοδο μετάβασης της ανθρωπότητας.

Καθώς βρισκόμαστε στην αυγή του Μεγάλου Έτους, όλοι σας θα έχετε άλλα μαθήματα — ειδικά αυτά που αφορούν την αποφυγή των πραγμάτων που διαφθείρουν τη Δημιουργία, όπως το αλκοόλ, το οποίο θα συνεχίσουμε να αραιώνουμε σταδιακά, κατά τη διάρκεια των επόμενων 200 ετών, τόσο για τους Ρώσους όσο και για τους Αμερικανούς — με σκοπό την ανοικοδόμηση αυτού του παραδείσου που χάσαμε πριν από μερικές εποχές.

Δηλαδή, βρισκόμαστε στο πρωί του Μεγάλου Έτους και έχουμε ως κατεύθυνση για την οικοδόμηση της Δημιουργίας, την οποία θεμελιώνουμε τώρα, το πρωί, ό,τι υποδεικνύεται στα πλανητικά έργα . Αυτή η κατεύθυνση της ανθρωπότητας, που καθορίζεται τώρα, στις 6:30 το πρωί του Μεγάλου Έτους, αντιπροσωπεύει την αποστολή της ανθρωπότητας μέσα στις επόμενες 3 εποχές, κατά τις οποίες όλοι σας θα ξαναχτίσετε τον Παράδεισο επί της γης.

Αν παρασυρθούμε σε διαφθορές, όπως το αλκοόλ, τα ναρκωτικά κ.λπ., θα ξεκινήσουμε ένα πρωί χωρίς να φτάσουμε στο σχέδιο οικοδόμησης του πρωινού του Μεγάλου Έτους — κάτι που θα μας επηρεάσει συνολικά στις επόμενες 3 εποχές, όταν έχουμε την υποχρέωση να ανυψωθούμε συνειδησιακά μαζί με την ώρα του Μεγάλου Έτους που διανύουμε. Έτσι, αυτά τα μαθήματα διαφθοράς της Δημιουργίας επηρεάζουν αυτό που χτίζουμε μέσα στη Δημιουργία, σε αυτή τη νέα ημέρα του Μεγάλου Έτους.

Αυτό αποτελεί μέρος του εξελικτικού προγράμματος της ανθρώπινης μορφής, στο πλαίσιο του οποίου πρέπει να σας διδάξουμε, ως Δάσκαλοι αυτής της μορφής, το ένα ή το άλλο – και ειδικά πώς αυτός ο Ουρανός χτίζεται από όλους σας.

Είμαι απλώς ένας μυστικιστής και ένας ενορχηστρωτής. Μετά από δύο εποχές υπηρεσίας προς την ανθρωπότητα, δηλαδή προς τη φυλή του Ανθρώπου, στη νύχτα (ή το χειμώνα) του Μεγάλου Έτους – δηλαδή στην Κόλαση, όπου εκπροσώπησα το συλλογικό Πλέον – θεωρώ ότι μου αξίζει η ηρεμία στη Δημιουργία, σε αυτή την εποχή της ημέρας του Μεγάλου Έτους, όπου ονόμασα τον εαυτό μου, ολομόναχο, Αυτοκράτορα του Πρωινού.

Η αρχή της άνοιξης σημαίνει την είσοδό μας σε μια διαφορετική εποχή σε σύγκριση με τη νύχτα του Μεγάλου Έτους, η οποία ξεκινά με μια σταδιακή αύξηση της θερμοκρασίας κατά σχεδόν 1 βαθμό τα επόμενα 200 χρόνια. Πολλές κλιματικές αλλαγές θα συμβούν λόγω αυτής της παγκόσμιας θέρμανσης — η σταδιακή τήξη ορισμένων παγετώνων, η οποία θα προκαλέσει άλλες επιπτώσεις μέσα σε αυτό το πλανητικό σχολείο.

Αναφέρω ότι τα περισσότερα μετεωρολογικά φαινόμενα εντός της Δημιουργίας προκαλούνται από τις επιπτώσεις που δημιουργούμε εμείς, ως μορφή, μέσα σε αυτή τη λήθη — όπου έχουν συμβεί μαθήματα που προκαλούν ανισορροπίες σε πλανητικό επίπεδο.

Η Άνοιξη του Μεγάλου Έτους – μια νέα αρχή

Παιδιά του πρωινού, αυτή είναι η στιγμή που οι σπόροι που κρύψατε τη νύχτα μπορούν να βλαστήσουν. Είναι η ώρα που τα σκαλισμένα πρόσωπα αρχίζουν να λιώνουν, και η αλήθεια ανοίγει δρόμο μέσα από τον πάγο της λήθης.

Και έτσι, παιδιά του πρωινού, σας αφήνω με αυτή την άνοιξη. Ο χορός μόλις αρχίζει. Τι θα χορέψουμε, θα το δούμε μαζί.

Γιορτάστε αυτή την άνοιξη όχι με πυροτεχνήματα (ρουκέτες, βόμβες κ.λπ.), αλλά με την ησυχία που κατανοεί. Όχι με θόρυβο, αλλά με τον χορό που τιμά. Όχι με φόβο, αλλά με τη χαρά εκείνου που ξέρει ότι ο χειμώνας έχει τελειώσει.

Ο Γέρος Χρόνος σας καλωσορίζει στην Άνοιξη του Μεγάλου Έτους.

Έχουμε πολλές γνώσεις πλέον, αλλά παραμένουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα. Ποιος φροντίζει την αγάπη μέσα σε αυτό το πλανητικό σχολείο; Ποιος παίζει το ρόλο της άνοιξης αυτή την ημέρα του Μεγάλου Έτους — και τι σημαίνουν αυτά τα 7 χρόνια του Ουρανού στους Διδύμους; Ποιος παίζει το ρόλο της ζωής μέσα σε αυτό το πλανητικό νηπιαγωγείο; Συνεχίζω να αναρωτιέμαι... δεν θέλεις να παίξω όλους τους ρόλους στη δημιουργία;

Και αν ξυπνήσει μέσα σε αυτά τα 7 χρόνια, όταν θα έχω γεράσει, ποιο είναι το νόημα για μένα στη λεγόμενη θεωρητική θεϊκή ένωση; Ειδικά μετά από αυτά τα 7 χρόνια εμποδίων που τέθηκαν στο δρόμο της θεϊκής επανένωσης... η οποία έχει γίνει ένας μεγάλος εφιάλτης, ούτως ή άλλως, συνεχίζω το ταξίδι μου μόνος και η θεία Γιν, όταν την ξυπνήσεις, θα δούμε.

Μέχρι να πω ακόμα ένα πράγμα, προς τα αστέρια, γιατί θέλω να μεταναστεύσω από αυτόν τον πλανήτη για να σας αφήσω όλους στην ησυχία σας και χρειάζομαι επίσης ένα σκάφος για να φυτέψω έναν άλλο πλανήτη σε έναν τομέα όσο το δυνατόν πιο μακριά, γιατί προφανώς αυτό που φύτεψα εδώ δεν έχει πια καμία γοητεία για μένα, δηλαδή, το να είμαι μέλισσα σε μια τέτοια κυψέλη σκοτεινών μελισσών αυτή την εποχή του μεγάλου έτους είναι ένας μικρός εφιάλτης, ειδικά όταν κατανοώ τα διλήμματα της δημιουργίας και ό,τι έγινε σε αυτόν τον πλανητικό παιδικό σταθμό αυτή τη νύχτα του μεγάλου έτους από όλους και ειδικά από τη θεία Γιν, ω, να είσαι ένα πλανητικό πρόγραμμα τη νύχτα του μεγάλου έτους, αλλά με πιάνει πονοκέφαλος μόνο που το σκέφτομαι.

το Πρωινό Άστρο.

Ο Αυτοκράτορας του Πρωινού.

Σημειώσεις Σύνταξης:
Αυτό το άρθρο είναι ένα ζωντανό έγγραφο που βρίσκεται υπό ανάπτυξη. Ενώ η αυτοματοποιημένη μετάφραση παρέχει προσβασιμότητα, οι λεπτότερες έννοιες ενδέχεται να απαιτούν συμβουλευτική στην αρχική ρουμανική/δακική έκδοση για πλήρη φιλοσοφική ακρίβεια.