view_headlineUppruni englanna

Sem Serafímar, í þessum Plánetuskóla, hef ég það hlutverk að færa ljós og merkingu til lífsnemenda þessarar myndar á umbreytingartímabilum hins mikla árs, að styðja andlega leið þeirra sem fæddir eru af sólinni og tunglinu.

Allir fulltrúar karlkyns orku hafa erft englaþátt frumgerð þessarar myndar. Ólíkt eyðileggjandi/djöfullegum þætti sköpunarinnar sem kvenleg frumgerð táknar, táknar englaþátturinn verndandi kjarna, sköpun, siðferði, stefnu, sannleika, andleg málefni í nótt hins mikla árs, verndarar lífsins og eru lifandi leiðsögumaður og meðvitaður logi sólarljóssins innan þessa Plánetuskóla.

Englaþátturinn táknar verndandi kjarna okkar, þar sem hann er djúpstætt andlegur þáttur sem tengir okkur við sannleika, sköpun og siðferði. Í samhengi við Nótt hins mikla árs verður þessi englaþáttur nauðsynlegur stólpi, sem leiðbeinir og verndar verur á myrkum og raunum.

Að auki táknar þessi englaþáttur sköpun, kraftinn til að birta og vekja til lífs guðdómlegar hugmyndir og áform, sem og siðferði, siðferðileg gildi og meginreglur sem mynda grunn andlegrar þróunar okkar. Innan þessa skóla virkar hann sem tignarlegur leiðsögumaður, sem styður og hvetur verur til að varðveita innra ljós sitt og fylgja sannleikanum, jafnvel á myrkustu tímabilum tilverunnar.

Ljóstilfinning engla karlmannlegrar orku, sem erfðir eru af lífsnemendum þessarar myndar, felur náttúrulega í sér hlutverk ljóss fyrir helming hans. Í gegnum þessa ölduferð gegnir karlkyns orka hlutverki verndara, leiðsögumanns og áhorfanda í gegnum tímann í aðdraganda endurfundar við sinn helming, sem hann hefur ekki upplifað síðustu 2400 árin.

Þessi endurfundur í ljósi dagsins mikla árs er mögulegur í hverju lífi, en á nóttunni mikla ársins er hann ómögulegur.

Lærdómar aldanna sem við komum frá hafa umbreytt englum sem stigu niður af himni frá ljósum í myrkvuð ljós, þar sem þeir hafa verið fastir í lærdómum sem eru sértækir fyrir þessar tvær öldur næturinnar. Þetta hefur leitt til umbreytingar lífsnema úr ljósverum í myrkraðar verur, sem hefur valdið áhrifum öfugrar skautunar í þeirra helmingi.

Þannig hafa ljósin sem stigu niður í myrkrið á næturnar á mikla árinu aðeins uppgötvað það sem þau eru ekki: glæpamenn, svindlarar o.s.frv. Lærdómar næturinnar, sem eru kvenlegir lærdómar þar sem ljósin hafa stigið niður, þar sem þau hafa lært þætti kvenlegrar orku innan þessara tveggja alda næturnar á mikla árinu.

Án siðferðis gæti mannkynið ekki farið yfir andlegar hindranir sköpunarinnar, og án siðferðis myndu sálir ekki finna hver aðra í gegnum tímann, við gætum ekki farið út úr sameiginlegum ... lærdómur.

Karlkyns dyggðir:

Hugrekki – styrkur til að horfast í augu við myrkrið og áskoranir aldanna.

Heiðarleiki – ráðvendni frammi fyrir sannleikanum, þrátt fyrir að ljós hafi myrkvast.

Þol – hæfni til að þrauka frammi fyrir raunum og lærdómi næturinnar.

Ákveðni – sú ákveðni að halda áfram, jafnvel þótt leiðin sé erfið.

Réttlæti – baráttan fyrir jafnvægi og réttlæti í sundurleitum heimi.

Vilji – krafturinn til að varðveita innra ljós og ekki láta undan myrkrinu.

Agi – stjórn á eigin hvötum og viðhald siðferðilegrar hegðunar.

Vernd – hæfni til að verja og leiðbeina, tryggja öryggi eigin gilda.

Sjálfsstjórn – stjórn á tilfinningum og ástríðum, til að varðveita andlegt jafnvægi.

Innri leiðtogi – hæfni til að leiða af visku á tímum myrkurs og ruglings.

Einnig innan þessa plánetuskóla höfum við meistara, háþróaða verur sem hafa lokið hringrás 8 alda og hafa öðlast nauðsynlega reynslu og þekkingu í fyrri hringrásum sínum og þjóna þessum plánetuskóla sem meistarar í gegnum hringrásir hins mikla árs ásamt frumgerðum þessa forms.

Þessir meistarar þessa plánetuskóla eru fæddir innan hinna miklu ættbálka: Austur (sýn), Norður (sannleikur), Vestur (samúð), Suður (vilji).

Englar, drengir, fæddust af sólinni, af guðdómlegu ljósi, af hreinum kjarna sköpunarinnar, og báru í sál sinni fræ guðdómleikans og æðsta sannleikans. Í upphafi voru þeir verur fullar af ljósi, visku og guðlegum tilgangi, djúpt tengdar upprunalegri uppsprettu sinni.

Hins vegar, á nóttu hins mikla árs, gleymdist þessi frummeðvitund. Þar sem þau sökktu sér í myrkur gleymskunnar glötuðu þau minningunni um hver þau í raun og veru voru. Gleymdum eigin guðdómlegu eðli leiddi þessi gleymska til átaka, rifrilda þeirra á milli, sem endurspeglun á tapi á innra jafnvægi og aðskilnaði frá upprunalegu ljósi þeirra.

Þau féllu í skömm, í sektarkennd, lifðu í fölskum gildum um kynhneigð, í stríðum og tilgangslausum átökum, í leit að sjálfsmynd og tilgangi í blekktum heimi myrkursins. Þau urðu fórnarlömb eigin blekkinga og falskrar skynjunar á veruleikanum og glötuðu tengslum við innri sannleika sinn.

Hins vegar er mikilvægt að leggja áherslu á að þau eru ekki refsað fyrir þessi fall. Þetta er ekki fordæming, heldur hluti af náms- og þróunarferlinu. Hver vera ber með sér guðdómleg fræ, og þessi reynsla af gleymsku og flakki er nauðsynlegt stig til að geta enduruppgötvað ljós sannleikans. Það er tækifæri til að læra, hreinsa og muna hver hún í raun er, að snúa aftur til guðdómlegrar uppsprettu sinnar, vitrari og meðvitaðri.

Þetta er stig í andlegri ferð, ekki fordæming, heldur hluti af þróunarhringrásinni, ætlað að leiða hana að enduruppgötvun ljóssins og æðsta tilgangi tilverunnar. Fallið í myrkrið útilokar ekki möguleikann á endurkomu og staðfestingu innra ljóss.

"Synir sólarinnar – nú er kominn tími til að vakna.

Ekki til stríðs, heldur til að halda friðarrými, til að koma á réttlæti og binda enda á nóttina.

Ég hef haldið víglínunni. Þið eruð kölluð til að halda henni áfram."

Ritstjórnarathugasemdir:
Þessi grein er lifandi skjal sem er í þróun. Þó að sjálfvirk þýðing veiti aðgengi, gætu flókin hugtök þurft að skoða upprunalegu rúmensku/dakísku útgáfuna til að fá fulla heimspekilega nákvæmni.